...მე?...რა მელის?...მე მასულდგმულებს შენზე მოგონებები,გამათბობს შენი ხელის სითბო,რომელიც შენგან წამოვიღე,მაცოცხლებს შენზე ფიქრი და მომკლავს უშენობა......

ვიდრე გავუძლებ ოცნაბასაც ემახსოვრები, არ მოგიკვდები, რომ საუკუნოდ მიყვარდებოდე, გავაფერადებ მომაკვდავი მე მარტოობას, რომ ამ გოგონას უსასრულოდ აგონდებოდე......

ცოტაა რომ გიყვარდე! მთავარია გესმოდეს ჩემი, ცოტაა რომ მიპოვო! მთავარია არ დამკარგო!!! ძნელია ჩემი შენარჩუნება......

ხომ შეიძლება შენი ღიმილი ოქროზე მეტად უღირდეს ვინმეს, ხომ შეიძლება შენი გულისთვის ცაში აყავდეს ოცნების კიბე, ხომ შეიძლება არვინ იცოდეს და გული ფარული ცეცხლით...

ძალიან თავმდაბალი ვარ იმისათვის, რომ ვაგრძნობინო ვინმეს ჩემი სიამაყე, მაგრამ ძალიან ამაყი ვარ, რომ ვაღიარო ჩემი სისუსტე…...

მინდა ახლა ისე თბილად მომეფერო თითქოს მომავალ წელს აღარ გეყოლები......

მიყვარხარ, მაგრამ, ისე არა, ხალხმა რომ იცის, ანდა წიგნებში როგორც წერია...მე ჩემებურად და შენებურად...ჩვენებურად მიყვარხარ.....

ადამიანს რაც უფრო დიდი დანაშაულის გრძნობა აქვს, მით უფრო სურს დაადანაშაულოს სხვებიც...

არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც სათუთად უყვარხარ, მაგრამ არ იციან როგორ გაჩვენონ ეს გრძნობა....

კარგი იქნება თუ ცხოვრების ყველა მომენტით ისარგებლებთ და მიიღებთ იმას რისთვისაც გაჩნდით....