ჩემო ხარებავ, რა მაცოცხლებს აწ თქვენგან დევნილს, სად არის ძალა, რომ შთამბერავს ღონიერ სუნთქვას, როცა იმედი დაიშრიტა და სევდა მთუთქავს, miqelanjerlo buanaroti...

ძილია შვება და ქვად ქცევა კეთილი ხვედრი, ვიდრე მძვინვარებს ლაფდასხმული ეს საუკუნე. არაფერსა ვგრძნობ, არასა ვჭვრეტ, არას ვუყურებ, მაშ ნუ მაღვიძებ დაძინებულს...

არყოფნის ღამევ, დაშრეტილო ჭრაქო და კვარო, შენს ჩაჟამებულ კარიბჭესთან, დახშულ ტალანთან ღუზა ჩაუშვა ათასგვარმა მაწანწალამ და ნავსაყუდელად დაიგულა თხრემლი და...

ზესკნელს და ქვესკნელს, დედამიწას, ვარსკვლავთა ქოროს, ზამთარს და ზაფხულს, მწუხრის ჩრდილებს, ცისკრის ყაითნებს — წარმავალობის სისასტიკე ბნელში ჩაითრევს, რომ...

ზოგი ცად ქროდა უტაიჭოდ და უფაეტნოდ, ზოგიც შეიპყრო უცნაურმა სითვალბეცემ და უგზოობის ჟამს საცალფეხო ბილიკს ეძებდა, რომ სამყაროულ სიბნელეში შარა გაეგნო....

ყრმობის გალიაში ჩიტივით ჩაკეტილი ყრმობას ვეთხოვები თითქოსდა თავიდან, - დედამ ჩამიტარა სიკეთის გაკვეთილი, შუბლზე მაკოცა და... წავიდა... moris pocxishvili...

მომეცით სულ ცოტა ემოცია, ამიქნიეთ თვალებწინ ხელი, თორემ აღარც კი ვიცი,საით ვიყურები. დამანახეთ ადამიანები. momecit sul cota emocia leqsebi poezia...

პატარა ქალო ეგ ღიმილი რარიგად გშვენის და შენს თვალებში ქალწულობის ეშხი კიაფობს ჯერ შენ რა იცი ლამაზ ქალებს რა ტანჯვა ელის რა გეშველება ცისფერთვალა ტურფა...

რასაც შენ თვლი რეალურად, სწორედ ეგ არის შენი რეალობა! rasac shen tvli realurad swored eg aris shen irealoba gamonatqvamebi...

სანამ ადამიანი გრძნობს საკუთარ ტკივილს – ის ცოცხალია; სანამ ადამიანი გრძნობს სხვის – ტკივილს – ის ადამიანია! sanam adamiani grdznobs sakutar tkivis cocxalia...