წინ სისველეა მაისის წვეთით და თავდახრილი მთვარის სიმშვიდე, არ მავიწყდება ყოფნა შენს გვერდით, როგორც სიზმარი ვერ ავირიდე....

როგორ დაგვიშორდა გზები, ტკბობის ოკეანეც ჩაშრა, შენ რომ მანდ დამეძებ გზნებით, მე აქ სიმარტოვე მშანთავს....

მე მიყვარს,როცა არ ქრის ქარი, როცა ლაჟვარდი დღეა წყნარი. მე მიყვარს,როცა არის ქალი და მასთან წყნარი საუბარი....

... აზრი, რომელიც არ მომივა... ... ბგერა, რომელასც ვერ ავიღებ... ... გრძნობა, რომელსაც ვერ გავიგებ... ... დილა, რომელიც არ თენდება ... ... ელვა, რომელიც არ...

ერთმანეთისგან ჩვენ ისე შორს ვართ და მონატრების დაგვქანცა სევდამ. არ შეგიძლია შენ ჩემთან მოსვლა, ახლა მე უნდა მოვიდე შენთან....

ჩვეულებრივად მოვედი ქვეყნად. გათენებისას ვიხილე ზეცა. მოვედი ხმატკბილ ლექსების ენად და პოეზია ტკივილად მექცა....

მე მიყვარს, როცა გაზაფხულს მარქმევ, ვიცინი... და მას ასე ვიფერებ: აპრილს კვირტების სინორჩეს ვართმევ, მაისის- ვარდის სურნელს ვიჩემებ....

არ ვარ მე შენზე ნაწყენი, ღმერთია მოწამე, უბრალოდ ეჭვებმა შემშალეს, ეჭვებმა მომწამლეს, არ ვიცი ახლა რა მიშველის, არ ვიცი რა გიყო, სჯობია შევრიგდეთ, კამათი –...

როცა გეძახი, როცა მინდიხარ, როცა გენდობი და როცა გელი, ჩემგან ყოველთვის მაშინ მიდიხარ და გამოწვდილი მირჩება ხელი....

ვნებით ვეზიდები ჭიდან ცისფერ სათლებს, ცეცხლის ალები მაქვს თმებზე მოდებული. ალბათ, მერამდენე შენი კოცნა მმართებს, მაინც ბუტია ვარ ეგრეთწოდებული....