მე დავხატე მე დავხატე სახლი უმცირესი და ჩემი ბავშვობა შევხიზნე მის ნახევრად გადაშლილ ფარდებს იქით პატარა ოთახში, სადაც არასოდეს ბნელოდა საშიშად, სადაც ჭერზე...

კედელი და ნივთები მათ იქით თუკი ვინმე დგას - ისევ შენ! როდის შეეხე მათ? - გუშინ, გუშინწინ, იქნებ ათი წლის უკან? მთავარია შეეხე, რაღაც გადაადგილე, რაღაცა...

შუა წყალში გადამაგდე ნავიდან კარგი იყო არ გამეცნე თავიდან, შუა წყალში გადამაგდე ნავიდან. ჩემი გული შენ დაკოდე, დახიე, ხელებს ითბობ, ცეცხლის ალში გამხვიე....

ჩემს ორად გაყოფილ სამყაროში ჩემს ორად გაყოფილ სამყაროში მე ვარ ღმრთი რომელსაც დაცემული ანგელოზი შეუყვარდა. ჩვენ ერთდ მოვწყდით კლდეს, ლოდები... დაცემა მწარე...

შენ შენ ნახე, როგორ იწვოდა ზეცა გაუგონარი, მღვრიე დაწვითა, შენ გახსოვს, ტყვია მე როგორ ამცდა და ამხანაგის გულში გაცივდა. როგორ დაეცა იგი დაჭრილი, როგორ...

პატარა ბიჭო ... გიორგი ლობჟანიძეს პატარა ბიჭო, ქალაქად წაგყვა მამის საფლავის ია და სურო, და რვა თვის შემდეგ გვერდით მოსული დედის საფლავის ია და სურო, მერე...

გადამავიწყდა, ვინ რა მაჩუქა გადამავიწყდა, ვინ რა მაჩუქა, ქვეყნად რამდენი რამ მისახსოვრეს, არ გაგიკვირდეს, ელვარე შუქად შენი სახლი თუ დავიმახსოვრე. ქვეყნად არ...

ოდესღაც ვწერდი ოდესღაც ვწერდი მარტივ ლექსებს გრძნობებზე და მევსებოდა სითეთრით სხეული. მთვარეც უფრო ახალი ჩანდა, მზეც უფრო მჭახე, გრძელი წამწამები უფრო სველი....

მეორე მიძღვნა თქვენ გააუქმეთ მანძილები და აღარ არის წვალება, მაგრამ ვიტყოდი რომ გარკვეულ დრომდე და არცთუ ისე საშიშია, მოვიდეს ქალი და არცთუ ისე სხვანაირი...

ღია ... კიდევ, მინდოდა, დამეწერა, თუ როგორ – გაღმა. აქამდე მხოლოდ ნავი აღწევს და ისიც შენი. გახვედრებ ზურგზე ამოტვიფრულ სიცივის დამღას; შენ, წამოღებულ...