გვარის ფუძედაა გამოყენებული საკუთარი სახელი პაჭკორი (პაპაშჭკორი). მეგრულად ის მღვდლის ყმას ნიშნავს. არსებობს, ასევე, პაჭიკა, პაჭიკო და ასე შემდეგ. საპაჭკორიო...

შუა სამეგრელოში გვხვდება გვარები: ბჟავა, ბჟალავა, ბჟანია, ბჟინავა. პაატა ცხადაიასთან ბჟალა განმარტებულ-ახსნილია როგორც ნათელი, მზიანი. მზეს კოლხურში ეწოდება...

გვარის ფუძე სათავეს იღებს სახელიდან მირიანი. მირიანის მოფერებით-კნინობითი ფორმებია: მირო, მირონ, მირონა, მირუმა, მირუა. „მირუა კარშაგარს მცხოვრები, მამულით...

საქართველოში მეფეთა შემდეგ (ფარნავაზიან-ბაგრატიონი) თავის „ქართველთმეტყველებაში“ „ძუელთა მთავართა შორის“ სვანეთიდან მარუშიან-მარუშისძეს, ვარდანისძეებს,...

1781 წლის არაგვის საერისთავოს ბარის სოფლებში მოიხსენიება როგორც ქარაული, ისე ქარაულიშვილი. ეს ამ მხარის, ანუ მთიულთა გვარების დამახასიათებელი ნიშანია....

სიტყვა აზნაური ძველად პლივილეგიური წოდების წარმომადგენელს, დიდებულს, დიდგვაროვანს ნიშნავდა, მოგვიანებით კი თავადზე დაბლა და გლეხზე მაღლა მდგომს ეწოდებოდა....

გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი ალიბეგა. შედგება ორი ნაწილისგან: ალი და ბეგი. ალი ცეცხლის ენას ნიშნავს, ბეგი კი თურქული სიტყვაა და „ბატონს„, „მემამულეს„ ნიშნავს,...

გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი ამბრია, ამბრი, ამბროსი. ბერძნულად ეს სახელი „უკვდავთა წილხვედრს„, „ღვთაებრივს„ ნიშნავს. ამბრი არაბი ხალხური ეპოსის ერთ-ერთი...

გვარის ფუძედ გამოყენებული ფუძე ოღლი თურქულია და ჩვენებურად, ანუ ქართულად შვილს ნიშნავს. ქართველებთან ოღლიმ, მეტსახელის სახით, მოიკიდა ფეხი და შემდეგ,...

ეს გვარები ფუძემოდენილობით მსგავსი გვარებია. ასე რომ, ფირცხაია, ფირცხალავა, ფირცხელავა ერთი და იგივე გვარიცაა. გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი ფირცხალა. მეგრულ...