სონეტი XXXIV ზად მიმავალმა არ მოვისხი მხრებზე ლაბადა, რადგან დამპირდი - მზიანი დღე გელის ყველგანო... მაგრამ შენს გულში რაღაც წყენა გაინაბა და ღრუბლიანი ცა...

სონეტი XXXIX როგორღა ვუძღვნი შენს სიკეთეს ღირსეულ ქებას, თუკი ქცეულა ჩემს ნაწილად შენი არსება? შენ რომ შეგაქო, ეს ვერაფრით მომიტანს შვებას, რადგან ჩემივე...

სონეტი XXXV ნურას ინაღვლებ, თუ შენს წარსულს აუგი გასდევს, მზის შემყურეს ხომ ზოგჯერ შავი ლაქაც დახვდება, ვარდიც ხომ ეკლებს ვერ იშორებს, ვერც წყარო - ხავსებს,...

სონეტი XXXVI გამოგიტყდები - თუმცა გვეთქმის მე და შენ წყვილი, თუმცა ორივეს სიყვარული ერთად გვეწვია, ჩვენს ტრფობას ჩემი საძრახისი დააჩნდა წვლილი, ჩემი აუგი მას...

სონეტი XXXVII როგორც მოხუცი მამა უმზერს ძესა თუ ასულს, რომელთა გზნება სიყმაწვილით ტკბობას ხმარდება, მეც, ბედისწერის სამსჯავროზე კოჭლობით გასულს, შენი სიკეთის...

სონეტი XXXVIII მე სანამ შენში შთაგონების ძიებას ვბედავ, სანამ შენს სუნთქვას სიოდ ვაფენ ლექსის სტრიქონებს, უხეშ ქაღალდზე საფერებელს ვერავის ვხედავ და ჩემი...

130-ე სონეტი სულაც არ ბრწყინავს მზეებრ ჩემი სატრფოს თვალები, მის ბაგეებსაც არა სცხია მარჯნის მაგვარი, ვერც მისი მკერდი დაიკვეხნის დღის ელვარებით, თმებიც შავი...

სონეტი XVIII მე რომ შემეძლოს, ზაფხულის დღეს შეგადარებდი, მაგრამ შენ სხვა ხარ, ხანგრძლივია შენი მშვენებაც; მაისის კვირტებს დააჭკნობენ ავი ქარები და ეს ზაფხულიც...

სიცოცხლის განცდა (sicocxlis gancda) იგრძენ, რომ ქვეყნად არსებობა არ არის რთული. და რომ ცოცხლობდე, ეს ხომ სულაც არ არის ძნელი. მზე აენთო და აზეურდა, გაგილღო...

დილით, როცა სოფელი.. (dilit,roca sofeli) დილით, როცა სოფელი ვერცხლისფრად იელვარებს, გუდა-ნაბადს ავიკრავ. ვიცი, როგორ მომელი. გადმოვლახავ შორეულ ტყეებსა და...