იონა მეუნარგია (დ. 26 ნოემბერი,1852 წ.სოფ. ცაიში – გ. 1919 წ, იქვე.) ქართველი მწერალი, კრიტიკოსი, პუბლიცისტი. წინაპრები იონა მეუნარგიას წინაპრების შესახებ...

ძაღლიკა ხიმიკაური (dzaglika ximikauri) I ხიმიკაურის ჭერხოსა ცეცხლი ედება ჯავრისა: ნეტავი არ გააგონა აბჯრის ჟღრიალი ჯარისა; ხმა მოტანილი ლაშქრობის გადამავალის...

კოპალა (kopala) I (ძველი ამბავი) მთვარე არა ჩნდა ცაზედა, ვარსკვლავნიც მიჩქმალულიყვნენ; ნისლნი, დაღლილნი ცურვითა, მთის ყურეთ მიმალულიყვნენ; მთანი მაღლაით...

(ნაწყვეტი პოემიდან) ვითარცა მტკვარი მზე ამოდიოდა, მთვარე ჩადიოდა, მამალი ჰყიოდა, კვამლი ადიოდა, ვიღაცა ტიროდა, ვიღაცა ჩიოდა, ვიღაცას შიოდა, ვიღაცას ციოდა, და...

მეფე დიმიტრი თავდადებული (mefe Dimitri Tavdadebuli) (ვუძღვნი თ. პეტრე ნაკაშიძეს) უქმე დღე იყო, ტვირთმძიმეი და დამაშვრალი, საყდრის წინ ჯგუფად ხალხი იდგა და...

პოემა ცრუ თვალზე (poema cru tvalze) –სული ცხენზე– გადააფურთხე თხის სისხლი, ირბინე ნაპირზე პირში ქვებით, ირბინე ქვებზე პირში ქვებით, ირბინე ქვებზე მხრებზე...

პოემა ჩემი რამოდენიმეთ გადარევისა - (პაოლო იაშვილი) (poema chemi ramodenimet gadarevisa - paolo iashvili) კარი პირველი თორმეტი წლიდან მე არ მაცლიდნენ...

მოხუცის ნათქვამი (moxucis natqvami) დავბერდი, შვილო, დავბერდი, ამიკანკალდა მუხლები: ათრევას, - ზეზე დადგომას მთელი დღე-ღამე ვუნდები. მაგრამ ტიალი ე გული...

ჩემი წიგნი (chemi wigni) არ ატირდება ჩემს ლექსებზე ქალწული ქალი, არ გაუღიმებს თანაგრძნობით მწუხარ სტრიქონებს; გადირბენს თვალი დაბნეული, ზარმაცად მალი, სასტიკი...

წიგნიდან "ქალდეას ქალაქები" (wignidan " qaldeas qalaqebi" Lárt Poetigue გაფიზის ვარდი მე პრუდონის ჩავდე ვაზაში. ბესიკის ბაღში ვრგავ...