სად გაფრენილა წლები, დრო ვერ ვიგრძენი ჩემო - მე შენი სიყვარულით, შენი სიცოცხლით, ვჩემობ.. ana chubinidze sad gafrenila wlebi dro ver vigrdzeni chemo...

ზამთარს სასტიკს და ულმობელს, ყურში არ ესმის მუდარა. ტყე გლოვობს ხეებს გაყინულს, ხეებს ჩაუცვავთ სუდარა. lia panchulidze zamtars sastiks da ulmobels...

მე ულამაზესს ვეტრფი სიყვარულს, იმგვარ სიყვარულს, ჩვენ რომ აგვანთებს, შენს ტრფიალს, მითხარ,ვით შეველიო, მე კი არც ვინ მწამს ამ ქვეყანაზე....

ვიწრო წვეთები ეხეთქებიან ყრუ დედმიწას, ჟამია ისეთი, ღრუბელიც განუდგა ცასადამიწას... ამ დროს ქუჩაში ზის მათხოვარი, შარვალ დაძენძილი, ქუდი ნათხოვარი, lasha...

ხანდახან ზეცას თვალს ვერ ვუსწორებ, ხან ტერფით მიწას არც კი ვეხები, ხან სევდა მირტყავს ღიმილით ტორებს გულაჩუყებულ სენტიმენტებით....

მთის ფერდობზე მოჩახჩახებს წყაროს წყალი ანკარა, შენ შეგარქვეს აჭისწყალი საფერებლად პატარა.....

როგორ გვედიდება ჩვენი სევდა, თავი ნაგვემებად მიგვაჩნია. მუდამ გულმწყრალად ვართ, ასე, ბედთან, ჩუმად, სიმხდალეს რომ მიგვაჩვია... მაგრამ გავიხედოთ, მოდი გვერდზე,...

უკვე აღარ თოვს. ჩემს ფანჯრებთან ახლა ნისლია. სუსტი ნიავი დასეირნობს და ფიქრს მიღერღავს. შენთან მინდოდა, ავიგებდით სადმე, ისლის სახლს, ჩაგიხუტებდი და ეს გული...

ვინ იცის კიდევ რუხი ღამე ვის ემუქრება, ვის ემუქრება ის სიცივე გულის მზარავი, რაღა თქმა უნდა იმ ბნელშივე ამოგქარგავდი სადაც დამტოვე უმკლავებოდ სისხლის...

სამშობლოვ ჩემო! სამშობლოვ ჩემო, როგორ მოგმართო?! დღეს დაჩოქილხარ, მუხლი გიყრია... რა გითხრა, კარგო, რით განუგეშო?! შენთვის ახალი რა შემიქმნია! nino...