"მე მთხოვენ ღიმილს, როცა გულზე ცრემლები მცვივა, მე მთხოვენ ვიდგე, როცა მუხლებს არა აქვთ ძალი, მთხოვენ გავათბო, როცა ისე საშინლად მცივა, მთლად გაყინული...

შემომეშველე, ნასროლ ქვებზე ფეხი ამიცდა, არ გახსოვს, გუშინ წაქცეულს რომ მოგეცი ხელი. უკანასკნელი იმედები ვიდრე გამიცვდა, ვინ იცის, ხვალე ისევ ვიყო სიკეთის...

მინდა დაგივიწყო, მაგრამ ჯერ ვხვდები, დუმილში დაკარგულ სიყვარულს რა ვუყო? ან კი ის ოცნება, რასაც შენ გჩუქნიდი, წარსულად ქცეულ წამს რა გულით გავუყო?...

მე ყოველთვის სულმოუთმენლად ველოდები გაზაფხულის შემობრძანებას თუ როგორ იღვიძებს ჩემი სამყარო, როგორ ახელს თვალს მიძინებული ბუნება, დედამიწა, როგორ...

მე იანვრის სუსხიანმა ქარბორბალამაც ვერას დამაკლო, კარგად ვიცი გაზაფხულის ნაზი კვირტები ვეღარ დამატკბობს, ერთადერთი შენმა მონატრებამ შეიძლება მიწას დამნარცხოს,...

პასუხი პასუხს ანის ჩემგან.. როცა ირითმები სტროფი შეარჩიე რადგან ყველაფერი ასეც ნათელია, შენი ოცნებები ახლა იკვირტების და ეს ყველაფერი უფლის სახელია.....

– შეხვედრა მსურს – არანაირი შეხვედრა შენთან აღარ სურს ამ გულს, მომნატრებიხარ!...

ჩემს ტბასთან ახლოს მოსჩანს ნაპირი, გადმოიქროლებს ქარი აშარი, ჩემს გულში არის ერთი წადილი მივუახლოვდე ნაპირს შორითა.....

ჩვენ ვუძლებთ ამ ყოფას, ყოველი დღე, ყოველი საათი და ყოველი წუთი......

რა ფერია სიყვარული? რა სუნი აქვს სიძულვილს? სად მთავრება სიზმარი და იწყება ცხოვრება?!.....