იმ სილამაზეს წარსულს ჩემი ბავშვობის სახლთან ვხვდებოდი ფერმკრთალ ასულს, და შენ მაგონებ ახლა იმ სილამაზეს წარსულს....

მივსდევ, მაგრამ ვეღარაფრით დავეწიე, ბედის ბორბალს უკუღმა რომ ტრიალებს, საიდუმლო სერობაზე დამეწვიე, როგორც ვხედავ სხვებმა დააგვიანეს. მე წავედი, წავედი და...

წამოდი, დავტოვოთ ჩვენ ბარის ქვეყანა, წამოდი, ხომ ხედავ, შეშლილა სამყარო.. წამოდი, დავსახლდეთ მთების სიახლოვეს, დავსახლდეთ იქ, სადაც სიყალბე არ ხარობს......

ამიყოლიებ, მე ვიცი რომ ამიყოლიებ, თბილი ხელების გულებიდან გადაწერ ალერსს, მერე შევაბნევ ფრთებზე ბარათს ისევ თოლიებს, ჩემი ოცნების ფერებივით ოდნავ...

განა ჩემი ბრალია, ცოტაც შენ ხარ ბრალში, როცა გაგიცანი და როცა შემიყვარდი... მე შენ ამოგარჩიე ათიათას კაცში, დამიჯერე,არასდროს მე არ გაგცვლი სხვაში!...

გახსოვს, როგორ თავსხმაში უმიზეზოდ ვიარეთ, იასამნის ტოტებით დაგიმძიმდა ხელები. ყველა შენი ტკივილი უხმოდ გამიზიარე, მერე ისე გავცივდით, გავხდით მოსავლელები....

Mama petre waxvedi poezia წახვედი. არ გიშლი წაიღე რაც გინდა, ამდენმა მუქარამ დამღალა ნამდვილად. ეს ჩემი ბილიკი ისედაც დამძიმდა და შენ კი ყოველთვის უყურებ...

ცხოვრებაში ერთხელ ხელში მოგხვდება ისეთი ქალი, რომელიც ბედნიერების ერთდერთი სასწაულია, მაგრამ ახალგაზრდული სიშლეგის ან უბედობის გამო ხელს დააცდენ მას, და მერე...

მე აგარიდე ფეხი, გვირილავ, წამოგიქროლა,ქარმა გაგთელა, რა იოლია სხვისი ტკივილი, რა ადვილია სხვისთვის სათქმელად!...

რა ფერმკრთალი ხართ ქალბატონო, გიკრთით ტუჩები, ნაძალადევი ეგ ღიმილი, ვერ მალავს სევდას... გადამიშალეთ თქვენი გული, ნუ მეურჩებით, ეგ სილამაზეც, ვერ დამიხშობს...