მერაბ სალუქვაძე - ჩემი მონატრების დღიურებიდან



ჩემი მონატრების დღიურებიდან

გავა თვეები, გავა წლეებიც, მაგრამ მე შენ ვერასოდეს დაგივიწყებ ჩემო სიხარულო..რადგან სიგიჟემდე მიყვარხარ..<3 მენატრები სულ და ვოცნებობ იმ ლამაზ დღეზე როდესაც გახარებული გალაღებული ახალგაზრდული სილაჟვარდით ხელში დიდი თაიგულით ერთ მშვენიერ დღეს ჩვენ ერთმანეთს შევხვდებით.....დაილოცოს ის ბედნიერი დღე და ის წამი ჩვენი სიხარულისა, სიყვარულისა,ბედნიერებისა,ერთად დგომისა..<3 რა უნდა მოხდეს ისეთი რომ მე შენი სახელი ყოველ დღე ვერ დავხატო...ჩემთვის ხომ შენი მონატრება დილიდან იწყება და მეორე დილამდე გრძელდება, გადაიღალა ეს გული ამდენი ტანჯვით და გულის ფეთქვით..მენატრები და მხოლოდ შენი დაბრუნების იმედით ვსულდგმულობ და ვცოცხლობ ამქვეყნად...იმ იმედით რომ ერთ მშვენიერ დღეს შენ ჩემთან მოხვალ და დამიბრუნდები...შენ ჩემი ერთადერთი ტკივილი გულის ფეთქვა და მონატრება ხარ..<3
ჩემთვის არააქვს ძაან დიდი მნიშვნელობა იცი არც სიშორეს და არც სიახლოვეს ტერიტორიულად რადგან მე შენს გულისცემას, ნატვრას ყოველთვის ვგრძნობ...შენ ხომ ჩემი გულის ნაგლეჯი ხარ,მოუშუშებელი ტკივილიანი იარა...როდესაც ამ წუთში ასე გვიან ამ სტრიქონებს ვწერ თვალები ცრემლებით მევსება, ჩემი გულიდან წამოსული ყოველი სიტყვა, ყოველი აბზაცი, თვალებიდან წამოსული მარილიანი თითო წვეთი კლავიატურის კლავიშებს ეცემა და ინიციალებს ასოებისას შლის, მაგრამ ვერ შლის იმ ნაკვალევს რაც გულში მაქვს შენდამი, ის დიდი გრძნობა, სიყვარული და მონატრება...
იცი რა გამახსენდა?...გახსოვს რომ გითხარი ერთხელ ჩვენ ვართ ორი სულელი შეყვარებული გოგო ბიჭი მეთქი და რაღაცნაირად შეგატყვე რომ გეწყინა, ვერ გამიგე და როდესაც აგიხსენი თუ ეს რას ნიშნავდა მაშინ ღიმილით დახარე თავი და იგრძენი თავი დამნაშავედ, თუმცა იგრძენი..შემდეგ ჩაფიქრებულმა თვალცრემლიანმა შენმა გამოხედვამ მეც გული გამიპო...როგორ კარგად მახსოვს მითხარი შენც ჩემთან ერთად სულელი ხარო, ჩვენ ორივენი სულელები ვართო...მეც თანხმობის ნიშნად დაგიხარე თავი..<3
რამდენჯერ მომიწერია მე შენთვის რომ ნეტავ რა დავუშავეთ ამ ქვეყანას ან ჩვენ რა დანაშაული გვაქვს ისეთი რომ მთელი ცხოვრება ერთად რომ ვიყოთ მეთქი, შენგან მხოლოდ ცრემლიანი სმაილი მოდის ამ სიტყვებზე, ეს სტიკერებია ჩვენი ხასიათის გამოვლინების ყველაზე კარგი წყარო...
თუმცა ხანდახან როცა ვუფიქრდები იცი? რაღაც შიშიც მიპყრობს, მეშინია რომ ეს ყველაფერი დამღუპველი არ აღმოჩნდეს ჩვენთვის მეთქი და როდესაც ცრემლიან თვალებს მოვხუჭავ ეგრევე შენს სახეს ვხატავ და ყველანაირი შიშის ფაქტორიც ქრება...მგონი ამ ბებერმა ზამთარმა და სიცივემ ჩვენი გრძნობები ვერაფრით ვერ გაყინა, პირიქით გაათბო..<3
ჩემო სიყვარულო და საფიცარო მე ვერ დამაკავებს ვერაფერი ერთ დღეს გადმოვლახავ მთებს, გადმოვცურავ ზღვებს, გამოვიბამ ფრთებს და მე შენთან
გავჩნდდები, გავჩნდდები იმ ადგილას იმ წუთში სადაც საჭირო და აუცლებელია ჩემი ყოფნა..ეს იმიტომ რომ ძაან უსაშველოდ მიყვარხარ და მეთბილები...<3
ბოლოს მინდა გითხრა გემშვიდობები იმ იმედით რომ ძაან მალე ალბათ გნახავ და შეგხვდები, შეგვხვდები წვიმაში,დარში,თოვლში,ქარბუქში ჩემს პირველ და უკანასკნელ სიყვარულს მე ყოველთვის სულმოუთქმელი დაველოდები, დაველდები შენს მონატრებას..<3
თითოეული სიტყვა, ასო,ბგერა,ჩემი გულის ნაგლეჯია და გთხოვ კარგად წაიკითხე და გაუფრთხილდი.. გემშვიდობები უკვე ძაან გვიანია..ამ გულს მხოლოდ შენთან შეხვედრა სურს..მიყვარხარ..<3 ვერ დაგივიწყებ ვერასოდეს და მე მთელი გულით დაგელოდები ყოველთვის თუმცა.....თუმცა....თუმცა ეს ავბედითი დრო ძაან ადრე გადის..<3



Loading...


თეგები: ჩემი მონატრების დღიურებიდან

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.