მერაბ სალუქვაძე - ჩემი ბავშვობა



ჩემი ბავშვობა

მოუქარგავს წმინდა ვნებას
ვარსკვლავებით ღამე,
ნისლებს აღარ ეკარება
გაფერმკრთალდა მთვარე..
კაცის გული კარგად მოსჩანს
სისხლი წვეთავს ძარღვში,
თასით ხელში მამულს ლოცავს
ეს ტიტინა ბავშვი..
ზოგი ლექსი იკითხება
ზოგიც რჩება კოხტად,
ბევრი აღარც ირითმება
იქვე რჩება ოხრად..
ყოველი დღე მე განთიადს
ვეგებები ობლად,
სევდის ჩიტი თავს მტრიალებს
გარიჟრაჟზე ვბორგავთ..
მზე ტატნობზე რომ გამოჩნდა
გადაღლილი ვჩივი,
აუ, როგორ გამახსენდა
ეს ბავშვობა ტკბილი..



Loading...


თეგები: ჩემი ბავშვობა

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.