წავიდეთ ჩემო პატარა ქალო, გაზაფხულისკენ გავყვეთ თოლიებს... ამ სიყვარულში არ დამეღალო, როცა ტაძრისკენ გაგიყოლიებ... წავიდეთ, ჩვენთვის ვიცხოვროთ მშვიდად,...
სოფლის შარაზე ამღვრეული ნისლი ბანცალებს და მთვარის ჩრდილში თეთრი კალმით სტოვებს ავტოგრაფს... დაბადებამდე ერთი ნეკნი ამომაცალეს, იმ ნეკნის ბედი გამახსენდა ახლა...