მყავს საყვარელი ქალი, ქალი, რომელიც მათბობს. მთვარის ჩრდილივით მკრთალი, ანგელოზივით სათნო...

მიდის ზამთარი, ისევ ცივად, ისევ უშენოდ, გადარეული ქარია და თოვლია გარეთ....

იწვიმებს და დასველდება ქუჩა, ნაწვიმარზე ხეტიალი მიყვარს... ნეტავ რატომ გამებუტე ურჩად, მე ამ ქვეყნად შენზე კარგი ვინ მყავს?...

თბილად მეხება ცხელ ტუჩებზე შენი ტუჩები, როცა თითები საკინძეზე ღილებს ძებნიან......

სხვა გზა აღარაა, თუკი შემიყვარდი, უნდა დაგიჩემო ქალავ... ნეტა ახლოს მყავდე, რამეს გიამბობდი, მკერდზე ჩამომფენდი დალალს......

ხანდახან რთული ვარ, ხანდახან მარტივი... შენ ჩემსას ვერაფერს გაიგებ... ყოველდღე იცვლება ამინდი მარტივით, რაც მქონდა ღრუბლებმა წაიღეს......

არ დაწყებულა ჯერ კიდევ თოვა, თრობის ჟამი აქვთ ქარვისფერ თასებს... მე მიხარია შენ რომ მოგწონვარ, გულში რომ ხარ და ასე რომ მავსებ!...

შენ იმ ღამეს მოკლე კაბა გეცვა, უცხო იყო, - იასამნისფერი... საბანივით წავიფარეთ ზეცა და სუსტ მხრებზე შემოგხვიე ხელი....

ერთმანეთს ისე შემოვეყარეთ ჩემი ცხოვრების გზაზე, რომ უნებურად შემომეყვარე, მიხარიხარ და მავსებ......

მოდი ვისაუბროთ, რამე მომიყევი, შენზე იმდენს ვფიქრობ, იმდენს... ღმერთო მიშველე და ხომ არ შევიშალე, ხომ არ შემიყვარდი კიდეც. იქნებ გეშინია სხვისი შეყვარების,...