ამშლია ფაფარი უხედნელ კვიცივით, სიგიჟის წვეთები თვალებში ელავენ... ნუ შემეჯიბრები_ვამბობ და ვიცინი... ვნების ამბორები ჩემ სხეულს თელავენ. ogond amshlia fafari...

“მოწყენილობამ ინება ჩემში თავნება დინება.” დამეზმანება მანება და მანკიერებაც. წვიმს… ცრის… უფერული ეული და თან უბედურია. erti dzlieri me minda leqsebi poezia...

შეშლილთა სახლში ცხოვრობს სიჩუმე, კედლის ჩრდილები რაღაცას დავობს. გადაჭრილ ვენებს ენდობა თურმე ის, ვინც გაექცა ცხოვრების ჭაობს. vinc gaeqceva chaobs leqsebi...

აჰა,მივენდე გულის კარნახს, მოვედი შენთან, თუმც გაპატიე, მაინც დამრჩა დარდი პატარა, დღეს მარტოობა მონატრებას კარებთან შეხვდა, გაუღიმა დამოწიწებით გამოატარა....

"საიდანღაც მეცნობოდა ქალი, წამწამებთან დაცემული ჩრდილით, მისი მზერის დეჟავიუს განცდა. დეკოლტესთან უადგილო ღილი. " saidangac mecnoboda qali leqsi...

სად დაიბადა ბედნიერება... ზღვაში? მზეში? თუ ჩვენში? სად ისახება მისი ზმანება, ღიმილში? იქნებ ცრემლში? sad daibada bedniereba leqsi poezia...

განა მეშინია სიყვარულის ახსნა შენთვის?! უბრალოდ მენანება შენი სილამაზე ჩემთვის. gana meshinia siyvarulis axsna meocnebeba...

თუკი ავირჩევ სამოთხის სახეს ავირჩევ შენს გულს სიკეთით სავსეს მოვუვლი წალკოტს, ედემის ბაღებს უთუოდ გიმღერ გულიდან ქალღმერთს tuki avirchev samotxis saxes tamuna...

როცა სიტყვებს უბრუნდებათ ძალა, როცა თვალებს აცეცებ და მალავ, როცა გული ხელის გულებს ათბობს მაშინ უკვე სიყვარული გათოვს. irakli gafrindashvili roca sityvebs...

ეს ტკივილი არ მანებებს თავს, რაც დრო გადის უფრო მეტად მკლავს, მითხარ,როგორ გავუმკლავდე დარდს? შენ მიდიხარ იჯახუნებ კარს... ავტორი: tekle...