სვეტის ფუძეზე ჩამომჯდარა ბაგრატის ლანდი, უხმლოდ, უსკიპტროდ, უგვირგვინოდ დამჯდარა იგი, უხმლოდ, უსკიპტროდ, უგვირგვინოდ ... ამ უძველესი ტაძრის დარაჯი გეგონებათ...

უკვე იციან და უკვე უყვართ, უკვე სხეულით წინასწარ გრძნობენ, სად გამოჩნდება ციხე ან მუხა, საყდარი, მღვიმე, ხიდი ან ღობე. otar chiladze bavshvebi...

ეს, რა თქმა უნდა, სიზმარია, მწვანე სიზმარი... ნიავი კბილით ჩაფრენია ბურუსის კალთას (ძალით მიათრევს ფიჭვნარიდან), ხოლო ბურუსი otar chiladze bichvinta poezia...

ჭალა–ჭალა ბრიალებდა მზის და ბროწეულის ტევრი, ალაგ–ალაგ შუკაც ხტოდა, როგორც სილუეტი მწევრის. აღარც ტყეას, აღარც ჭალა ჩემს ყმობასთან შეზრდილები, მამა–პაპის...

ვიღაც წაიქცა ქუჩაში...თოვლში... ამდენ ურჯულო მანქანებს შორის, დაგვიანებით და სინანულით, ერთი მანქანაც მოვარდა შორით shota nishnianidze nafexurebi vigac waiqca...

shota nishnianidze ori chanaxati * * * ხევიდან ხევზე მიხტოდა ყეფა, ხოლო დამფთხალი, მშიშარა ექო მიცუნცულებდა მელიასავით და მიირთევდა სიჩუმის გრძელ კუდს....

ის ერთი – უგულო აზროვნებს უდავოდ. მეორეს გული აქვს, დადის კი უთავოდ. shota nishnianidze ori kritikosi...

–ვის ცხენზე ზიხარ ვის თეთრონზე, გიორგი, გიორგი! –წმინდა გიორგიმ მიწყალობა, თეთრმა გიორგიმ –ეგ ხორასნული ხმალია თუ ელვა მეხია? –წმინდა გიორგიმ მისაჩუქა, დიდმა...

მატარებლები და პოეტები? საიდან სადო, იტყვით, ღმერთმანი, ბედის და გზების shota nishnianidze matareblebi da poetebi...

მგელს მეძახოდნენ ერთ დროს ბიჭები... ვაი, რომ მგლობას ვერ დავიჩემებ. ვაი, რომ თავი მგელი მეგონა, თურმე ვყოფილვარ სულ მთლად უძლური. shota nishnianidze mgeli...