ღამე,ფიქრი,მთვარე,სევდა,მონატრება. ბედობაა დღეს, უბედობა დამებედა. ეხლა ვნანობ,როცა გნახე მაშინ მეთქვა, როცა გნახე მეკოცნა და გამებედა, რომ იცოდე,თუნდაც ესე...

რა გაოცებს? _ ხეში წყალი ჩადგა უკვე, კიდევ ერთხელ შემობრძანდა გაზაფხული... თავდახრილი მიუყვება ქუჩას ქალი, შენი, მაგრამ სამუდამოდ დაკარგული. ნუში ტყემალს...

ბროწეულის ყვავილივით ლამაზი ხარ,წმინდა, იქნებ მზის სხივს ჩამოყევი ლაჟვარდოვან ციდან! იქნებ მთვარის ავსება ხარ გათენება დღისა?! თავანკარა ნაკადული მორაკრაკე...

მაესტრო, თეთრი კლავიშები თითებს კოცნიან, სული ცახცახებს და თვალებში იწვება ღამე, მე თქვენს თვალებში ულამაზეს სიმღერებს ვხედავ, ჩემი გრძნობისაც დაუკარით,...

მუზები სახლში დამიდიან, მათ ყოველ ღამით ვეხვევი. ისეთი ცუდი ამინდია, წელში ვერ სწორდება ვერხვები. მუზები სახლში დამიდიან, ხან ჩაიზე, ხან ყავაზე. შენი ვერაფერი...

ახლა მარტია, ისე ვფიქრობ, თითქოს დავბერდი და სარკმელიდან სიყმაწვილის სურათს შევყურებ, მოვა აპრილიც, პეშვს გაივსებს მწვანე საკენკით და ყოველ დილით დააპურებს...

იმედის ზვირთები შევკარი უშენოდ, ლოდინმა დაღალა სულგრძელი ზამთარი. გაბუტულ სიყვარულს რა გზები ვუჩვენო, ხელი არ გამიშვა, ჯერ კიდევ აქ არი. მთვარიან ღამეში...

ქუჩებში აპრილი თავიდან იწყება, და ღელავს იების პატარა ლარნაკი, ვერაფრით შევძელი მე გადავიწყება, სულ მახსოვს ათასჯერ სათქმელი არაკი. კედელზე შენდობის სურათი...

შენ ვერ გაიგებ მე თუ ვინა ვარ, და თუ რარიგად მე შენ მჭირდები, შენ ვერ გაიგებ რატომ მიყვარხარ, და მაინც გეტყვი ჩემი იქნები...

წუხელ შუაღამით უფალს ვესტუმრე შენთან გაუშვი წმიდა ზარები, ტკბილად გეძინა ვერ გაიგონე შენთვის ვილოცე ჩუმი აზრებით. წუხელ შუაღამით წმინდანს ვესტუმრე სევდით...