მე რომ შემეძლოს ფუნჯით და კალმით გამოვხატავდი სულის დაგებას, მე მოქანდაკე რომ ვყოფილიყავი შევქმნიდი მხოლოდ შენ ქანდაკებას...

ქარს გავატანე შენთან ნაზი კოცნა, ალბათ გაუჭირდა ეხლა შენი პოვნა, სარკმლიდან ისმის შენი ხმა სანუკვარი, გამოდი მიიღე ჩემი საჩუქარი.....

ნახე გაწვიმდა ტირის ბუნება, ნაზი სისველე იგრძნო ტუჩებმა, ნახე ატირდა ჩემი თვალები ... და იცი რატომ! შენ მენატრები....

გულით მიყვარხარ და გულში მყავხარ, სადაც დავდივარ გულით დამყავხარ, შენ მთვარე ხარ და გზას მინათებ, შენზე უკეთესს მე ვის ვინატრებ?!...

და შენ გაიგებ, რომ ქვეყანაზე არსებობს ვიღაც ვისაც უყვარხარ, ვინც შენ გაღმერთებს, ვისაც სჭირდები....

იფიქრე იფიქრე რადგან ფიქრში არსებობს სიყვარული გიყვარდეს რადგან, სიყვარულში არსებობს სიცოცხლე, იცოცხლე რადგან სიცოცხლეში ვარსებობ მე....

მე სიყვარულის ძალა მაოცებს შენი, და შენი გულის ნაზი გრძნობების მიკვირს; როგორ შეძელი ამ სიყვარულის შექმნა, როცა ვინც გიყვარს მისგან არაფერს ელი. მე ის მაოცებს...

ფიქრში გახვეული ძლიერ მენატრები ყველაფერს შენთან ერთად ყოფნა მირჩევნია... შენ ვერ შეიღირსე ჩემი სიყვარული მაგრამ არაუშავს მიპატიებია... აღარც ძილი მინდა...

ვერა, ვერავის ვერ დავაბრალებთ მთავარი თვითონ ორნი ვიყავით ცნობისწადილით შემკრთალი მთვარე რა შემწე იყო, ან განმკითხავი. ერთი მეორეს ისე ჩამოვრჩით თავს...

დღეს გაზაფხულის პირველი დღეა ლამაზი სიცოცხლის პირველი საწყისი გაზაფხულს მილოცავ, მხოლოდ შორიდან ხელში მიჭირავს პატარა სასმისი. ვსვავ გაზაფხულის სურნელთა...