მიზეზი რის გამოც ასე დავიმორცხვებ ხოლმე შენს გვერდით, თავადვე იცი,მაგრამ არ აღიარებ, არ მესმის შენი,ვერ გამიგია, რატომ არიდებ თავს ტკბილ სიმართლეს, როცა...

როგორც იქნა მეღირსა დამსახურებული ბედნიერება-შენი სახით....

იქნებ მე ვარ, იქნებ მე მქვია შეცდომა, შეცდომა რომელიც შენ უნდა დაუშვა...

არასოდეს მომცე უფლება ჩავიდინო ის შეცდომა, რომელსაც ვეღარ გამოასწორებს ვეღარაფერი....

შენ ჩემ ცხოვრებას სული შთაბერე,უკუნითი გაანათე,ცრემლები დააშრე და ღიმილის მიზეზი მომეცი....

პატიოსნება ნაწილ-ნაწილ არ იყოფა.ის ან გაქვს, ან საერთოდ არ გაგაჩნია....

თუ იცი, რატომ გიყვარს, ესე იგი არ გიყვარს....

ხალხის მართვა მხოლოდ მაშინ შეიძლება, როცა ის სულელია...

არასოდეს დაკარგო მოთმინების უნარი, ის ბოლო გასაღებია, რითაც კარის გაღება შეგიძლია....

ცხოვრებას მაშინ აქვს აზრი, როცა ვიღაცას სჭირდები, თუ გვერდით არავინ გყავს უბრალოდ არსებობ...და ძლიერი ხარ მაინც, როცა ცხოვრების სურვილი და რწმენა გაქვს...