ვიცი, ცხოვრების გზას მხოლოდ ერთხელ გავივლი, და თუ რამ სიკეთის ქმნა შემიძლია ან მოყვასისთვის ხელის გაწვდენა, ახლა მაცალოს განგებამ და ძალაც მომცეს – ამქვეყნად...

ღმერთი მასშია, ვისაც უყვარს, და არა მასში ვინც უყვართ…...

კაცად მაშინ ხარ საქები, თუ ეს წესი წესად დარგე: ყოველ დღესა შენს თავს ჰკითხო: – აბა დღეს მე ვის რა ვარგე?...

არაფერი დაგიშავდება, აუცილებელზე ოდნავ მეტ სიკეთეს თუ გასცემ....

კაცის საუნჯეც ისაა, თუ რამ სიკეთე უკეთებია....

სიკეთე სიბრძნეზე ძვირად ფასობს – თუ ამას მიხვდი, სიბრძნეც ესაა....

ზოგი დიდად კვალს ტოვებს, ზოგიც – მხოლოდ მცხირე სიკეთის თესვას ახერხებს … არც მათ ცხოვრებას ჩაუვლია ფუჭად....

სინაზე და გულმოწყალებას სისუსტისა დ უხერხემლობის ნიშანი კი არა, ძალისა და სიმტკიცის გამოვლინებაა....

კეთილი სიტყვა იქნებ მოკლეც იყოს და იოლი სათქმელიც. ოღონდ მისი გამოძახილი კი დიდხანს ჩაგვესმის ხოლმე...

მაშ, რისთვის ვარსებობთ, თუ ერთმანეთს ცხოვრების ტვირთი არ შევუმსუბუქეთ?...