დრო არ კურნავს ტკივილს, ის უბრალოდ გვასწავლის ჩვენ ტკივილთან ერთად ცხოვრებას...

სწორედ მას ვტოვებთ, სწორედ მას ვკარგავთ, ვინც არასოდეს მიგვატოვებდა...

არ ვუფრთხილდებით ერთმანეთს, რადგან არ გვიფრთხილდება არც ერთს ცხოვრება...

უსიყვარულოდ ცხოვრება სიზმარია, თანაც შავ-თეთრი!.....

რა არის ფიქრი? ფიქრი ქარია, მაშინ დაბერავს, შენ რომ არ ელი. და მერე ქარი როცა ჩადგება, შენ გაიფიქრებ - მე კვლავ ქარს ველი......

ფიქრი გაქრება, დარჩება დარდი, დარდიც გაქრება, დარჩება სევდა, სევდაც გაქრება მაგრამ ,ის" გრძნობა, ისე უკვალოდ ვეღარ გაქრება!.....

რაც სიყვარულისგან კეთდება, ყოველთვის სიკეთისა და ბოროტების მიღმა ხდება...

თავზესაყრელი ქვეყანაზე მხოლოდ სევდაა, ბედნიერება ყველასათვის არასდროს კმარა......

დღეს ჩემი არყოფნა იწყება აქედან, დავგლიჯე სულ ყველა ნიღაბი მასხარის, წუხელ შუაღამით ცამ მიწას დახედა და მიხვდა -სიცოცხლეს ჰქონია საზღვარი....

ვსუნთქავდი ზამთარს და ვათბობდი გაყინულ სხეულს,ვაფერადებდი ჩვენს სიყვარულს, მზეს რომ ვცდებოდი...