როცა სიყვარული შემოდის კარებში, ტვინი ფანჯრიდან ხტება....

შენ ჩემი სულის მზის ტაძარი ხარ, სადაც სხივები რეკავენ ზარებს...მიყვარხარ!...

ბედმა კამათელი ისე გააგორა, მწვერვალზე ასული უკან დამაგორა.......

ჩემი სიმდიდრე და ჩემი ქონება ხარ, ჩემი სიგიჟე და ჩემი ცხოვრება ხარ, ჩემი გულის ფეთქვა ჩემი სიხარული, ამიტომ დაგარქვი ჩემი სიყვარული .......

სწორედ სიყვარულია ის ერთადერთი რამ რასაც დასასრული არ აქვს...

ცხოვრება მშვენიერია, თუ მშვენივრად მიყვები ცხოვრებას....

ცხოვრება კიბის საფეხურებივითაა.. თუ ცოტა მაღლა ახვალ უნდა ელოდო, რომ შეიძლება უფრო მაღლა რომელიმე საფეხური ჩატყდეს და დაიშალოსს...

ზამთარია, ჩემს გულში სიცივემ დაისადგურა, სიცივემ რომელიც შენი წასვლის შემდეგ სულში დამრჩა.....

დღეს როცა საბოლოოდ წავედი, ვიცი ბზარი გაჩნდა, ყველა შენი აკორდი მოვათავსე სხეულის ბნელ კუთხეში, და იქ დავტოვე შენი არსება, ვიცი, დიდხანს იცოცხლებ ჩემში მაგრამ...

ყველაფერი გაცარიელდა, რაც სიყვარულით იყო სავსე, რასაც შენი ფერი ჰქონდა, შენი ლამაზი სიყვარულის ფერი......