ადამიანი ამ ქვეყნიურ სიმდიდრეს ისე უნდა უყურებდეს,როგორც საეშმაკო მახეს, რომელსაც შეუძლია ადამიანის სული ჯოჯოხეთისათვის შეამზადოს...

თუ არასოდეს გაგიჭირდება ვერასოდეს გაიგებ უზრუნველყოფილი ცხოვრების ფასს...

არასოდეს დანებდე უბედობას...ეცადე თვითონ შექმნა ბედნიერება...

არ გამოუცხადო ომი ადამიანს რომელსაც არ ყვარებია....იცოდე ის შეყვარებულ ადამიანთან შედარებით ძალიან სუსტია...

ის რასაც ადამიანები სითბოს და სინაზეს უწოდებენ, მხოლოდ განშორების შიშია.....

მზე კოცნიდა თეთრ ლაჟვარდებს, ულამაზეს ლიანებს, სიყვარული რიგდებოდა მე კი დავიგვიანე......

დაგელოდები, აცრემლებულს გაგიწვდი ხელებს მოგეფერები ... გეტყვი მიყვარხარ ცამდი მარადის......

რა უცნაურია ჩვენი სიყვარული.. ყოველთვის მთავრდებოდა და ვერასდროს დამთავრდა...!...

არსებობს წამი, რომელიც მთელს სიცოცხლეს უდრის...

და გულის სიღრმეში მას უხეშად დაკეცილი ფრთები უპოვეს !...