qarsac shesdzlebia siyvaruli ''თებერვლის ქარი, ცივი ხორშაკი ... სადღაც ბეღურაც,რომ გაუყინავს.. დაქრის და ეძებს მორიგ საკბილოს, რომ დაიმონოს ისიც...

მომწყურებია აფხაზეთობა momwyurebia afxazetoba მთებს ოხშივარი ასდით ღრუბლებად, ცამ ჩაიხუტა მიწის კალთები. მწვერვალებს ახლავთ თითქოს სტუმრებად, ღამის მუზები...

სიცრუე საპნის ბუშტს გავს რომელიც მცირეოდენ ხანს დაფრინავს,მაგრამ ჰაერს დიდი ხანი ვერ უძლებს და სკდება ....

მარტოდენ სიკვდილმა იცის ჩემს შესახებ და ისიც გზაშია......

რა ცოტაა საჭირო რომ ადამიანს იმედი მიეცეს და რა ცოტაა საჭირო, რომ სასოწარკვეთამ მოიცვას...

ზოგჯერ ჩემი ღილიმი კუბოზე დაგდებულ ყვავილზე სევდიანია......

ადამიანები ისე ეძებენ ბედნიერებას, როგორც მთვრალი საკუთარ სახლს,მათ იციან,რომ ის არსებობს,მაგრამ არ იციან სად...

იცი აღარავინ მყავს, ვინც ხელს ჩამკიდებს და გამარბენინებს სიბნელეში,დამავიწყებს შიშს, დამიბრუნებს ფრენის უნარს და ვისაც ვეყვარები შენნაირად…...

ვისაც სხვებისთვის ცხოვრება სურს, საკუთარი სიცოცხლე არ უნდა უგულვებელყოს....

უნდა იცხოვრო არა სიკვდილის შიშით არამედ სიცოცხლის სიყვარულით!...