რა ცარიელია ადამიანის გული! და რამდენი სიბილწეა ამ სიცარიელეში....

- ოცნება მას სულ თან დასდევდა,სიყვარულის ფერები მას არ ასვენებდა, მისი ფიქრები სადღაც შორს წასული ჰორიზონტს გასული და გადაკარგული მას არ ასვენებდაა......

მე დავბრუნდები, ზღაპრული ფრთებით, წვიმისფერ ქალაქს დავხედავ ციდან.. მერე რა მოხდა ამ ახირებით, თუ სხვა სივრცეში გაფრენა მინდა....

საყვედურებს ვიტან გააჩნია ვისგან, სხვას სიტყვაში ერთ ასოს არ შევარჩენ.ძალიან თავმდაბალი ვარ იმისათვის, რომ ვაგრძნობინო ვინმეს ჩემი სიამაყე, მაგრამ ძალიან...

სჯობს უაზროდ იცინო და ხალხს გიჟი ეგონო...ვიდრე გულიანად ტიროდე და ხალხს ებრალებოდე !!...

მე ბავშვობაში ჩარჩენილს ვგავარ...მიყვარს ოცნება...მიყვარს და ვხატავ .. !!...

არ ჩაიფიქრო უბრალოდ იფიქრე......

ტუჩებს გავბუტავ პატარა ბავშვივით, შემოგხედავ ისევ წყრომით, გათქმევინებ სულელივით, მიყვარხარო სულით.. გულით.. (ჩემი ლექსიდან)...

შეყვარებული ვარ... ქუჩაში მივდივართ...1 მეტრია ჩვენს შორის..შენ იქითა ხარ მე აქეთ...იცი მე მცივაა! ... გამათბეე !!!.. როგორ გაგათბობ ძვირფასო ახლოსაც არ...

მკიდია შენი აზრები, ფიქრები, მე მიყვარხარ და სულ ასე ვიქნები......