მოვირგებთ ნიღბებს უხეშს და ყალბებს, ვერთობით ისე და ვერც კი ვამჩნევთ,თუ როგორ ვკარგავთ ჩვენს ნამდვილ სახეს და ადამიანად დაბადებულებს აღარ გვიფეთქავს მარცხენა...
ჩვენ, ერთმანეთი გვაგონდება დროდადრო, როცა ძალიან გვტკივა, ან როდესაც ძალიან გვიჭირს.მეც მიჭირდა..ძალიან..მაშინ ჩემთან არავინ მოსულა.....მაგრამ ცხოვრება ძალიან...
არავინ არმიყვარს..საერთოდ არავინ,დავდივარ ზამთარში, - მბჟუტავი ფარანით, და ვეძებ ვინც ასე არ მიყვარს; და ისევ... მინდა რომ ვუყვარდე საერთოდ არავის....და მაინც...