გაშლილ ვარდს დამსგავსებოდა, სურნელს გამოსცემდა მის სულში მყოფი, იტრფიალებდა, იგრიალებდა, სიხარულის ზანზალაკს დარეკდა მათ გასაგონად ვისაც ეს მათ პიროვნებასთან...
საფლავის ლოდი შემიფარებს წვიმიან ღამეს აჩრდილი მოვა და მიმღერებს სევდიან რამეს. და მე აჩრდილში დავინახავ სითბოს, სიყვარულს ამ ღმოჩენით ვიპოვიდი ჩემში...
მაღალი და მდაბალი – ეს ზნეობის ორი პოლუსია, რომელთა და რომელთა შორისის ფონზედაც მიორომტრიალებს შეშლილი სამყარო, თავისი მოჩვენებითი ხიბლითა და გაუთავებელი...