(სონეტი L) მივყვები გზას და აღარ მექცა სასრული ბოლოდ, აღარც მეღირსა დასვენება შორი გზისაგან... მცირე ხანს სადმე თუ შევჩერდი, ეს მესმის მხოლოდ: შორს წამოსულხარ...

(სონეტი LV) ჩემს ლექსებს მკვიდრი აგებით და ამოშენებით ვერ შეედრება ვერრა ძეგლი და მარმარილო, რადგან ეს ლექსი გავალაღე შენი მშვენებით, მარადისობის წარუშლელო...

(სონეტი LVI) განახლდი, ტკბილო სიყვარულო, რომ არვის ეთქვას - დღეს ძველებურად ვეღარ ჭრისო მისი მახვილი, დღეს ჩემი გული გამაძღარი გრძნობით თუ ფეთქავს, ხვალ...

სიყვარული თუ ჩვეულებად გადაიქცა, მას სიკვდილი აღარ უწერია....

ჭეშმარიტი სიყვარულით გამთბარი გული ისევე სუფთაა, როგორც მთის ყინული...

სიყვარულს ბევრი წამალი აქვს, მაგრამ არც ერთი კი უებარი არ არის...

ჭეშმარიტი სიყვარული განწმენდს და აღამაღლებს ყოველ ადამიანს, სრულიად გადაახალისებს მას....

სიყვარულზე და სიკვდილზე ძლიერი არაფერია....

თუკი არსებობს სიყვარული ამქვეყნად და ის ჭეშმარიტად არსებობს! - ორი ნაბიჯიღა თუ აშორებს მას სიგიჟესთან....

ჭეშმარიტმა სიყვარულმა არ იცის ზომა და საზღვარი, ღრმაა მისი სიყვარული.....