ნიღბები კმარა (nigbebi kmara) მოვირგებთ ნიღბებს უხეშს და ყალბებს, ვერთობით ისე და ვერც კი ვამჩნევთ თუ როგორ ვკარგავთ ჩვენს ნამდვილ სახეს და ადამიანად...

ზოგჯერ წყალობა ტკივილის, დანაკარგისა თუ იმედგაცრუების სახით გვეძლევა ხოლმე; ამიტომაც გვმართებს დათმენა და მაშინ თვალიც აგვეხილება....

ტკივილი დიდი მასწავლებელია – ცრემლის წვეთი მეტს დაგანახებს, ვიდრე ჭოგრიტი; მწუხარებაა სიბრძნის მეგზური…...

მწუხარების გზაზე გადადგმული ყოველი ნაბიჯი სიბრძნეს გვაახლოებს....

ერთმანეთს თუ არ დავეხმარებით, სხვა ვინ გვიშველის?...

ვიცი, ცხოვრების გზას მხოლოდ ერთხელ გავივლი, და თუ რამ სიკეთის ქმნა შემიძლია ან მოყვასისთვის ხელის გაწვდენა, ახლა მაცალოს განგებამ და ძალაც მომცეს – ამქვეყნად...

ღმერთი მასშია, ვისაც უყვარს, და არა მასში ვინც უყვართ…...

კაცად მაშინ ხარ საქები, თუ ეს წესი წესად დარგე: ყოველ დღესა შენს თავს ჰკითხო: – აბა დღეს მე ვის რა ვარგე?...

არაფერი დაგიშავდება, აუცილებელზე ოდნავ მეტ სიკეთეს თუ გასცემ....

კაცის საუნჯეც ისაა, თუ რამ სიკეთე უკეთებია....