ვისაც შეუძლია შენთვის სიკვდილი - უნდა აცოცხლო....

როგორ დავემდურო ბედს, როცა შენ ამ ქვეყნად ხარ...!...

სიყვარულის ფასს მაშინ გაიგებ – როცა დაკარგავ ... სიმდიდრისას კი, - როცა შეიძენ!...

სწორედ იქ, სადაც დღეს შენ ფიქრობ რომ დასასრულია ...შეიძლება იწყებოდეს მთელი შენი ცხოვრება..”...

ჩემი ცხოვრება სევდიან ლირიკას ჰგავს, მარტო სული მხატვარიც მიტოვებულს მხატავს, თითქოს ნახატზეც სახე ძალიან ბევრ რამეს მალავს, გინდა გაიგო რას მაგრამ საღებავი...

გულში გადაღლილი ქარების მარტი დადგომიათ სტრიქონებს... წავალ...დავიცალე უკვე და თვალებს მხოლოდ შენ ერთს გიტოვებ!...

წაართვი ყველას ადგილი ვისაც ჩემს გულში ეკავა. მე სულ შენს ნახვას ვნატრობდი, შენ კი არასდროს გეცალა.....

თუ სახეზე შემომხედავ, დაინახავ უცებ ღიმილს, ვერ მიხვდები, რომ მე ჩუმად ამით ვფარავ გულის ტკივილს......

წყალში მარტო შენს სახეს დაინახავ.. ღვინოში სხვის - გულსაც...

არამზადის სინდისი რომ გავაღვიძოთ, სილა უნდა გავაწნათ...