მე დავბრუნდები ისევ ყვავილებით ხელში და დავივიწყებ წაგებულ ომს...

პოეტებ სიყვარულზე მხოლოდ წერენ იმიტომ რო მუზების წინ მუნჯდებიან...

სიყვარული არის როგორც მიწისძვრა არაპროგნოზირებადი და ცოტასაშიში, მაგრამ როცაა გაანალიზებ ხვდები თუ როგორ გაგიმართლა .....

სიყვარული არის როგორც სიგარეტი .. იგი იწყება ცეცხლით, მაგრამ როდესაც მთავრდება, მხოლოდ ფერფლი არის დარჩენილი!...

ბავშვად ვბერდები...თუმცა უკვე გავჭაღარავდი, ვგრძნობ, რომ გრძნობები ძველებურად ვეღარ მაბრუებს, მაგრამ სული კვლავ იმ პატარა გოგონას სულსგავს, ზღაპრის მოყოლას...

რა მწარე იყო უეცარი შენი გაქრობა და მყისიერად გამოცლილი ყველა საყრდენი......

ძალიან... ძალიან... ძალიან... ახლოს მოდიხარ გულთან!.. მე შენი "ჩემნაირობა" მიყვარს......

ჩვენ დღეებს ვფურცლავთ რახანია, როგორც კალენდარს, რადგან მე და შენ, ერთად მხოლოდ კადრებს შემოვრჩით...და ვერასოდეს ვერ დავბრუნდებით......

სულის იმ ნაწილში ხარ, სადაც მაკლია თბილი ადამიანები... სადაც მჭირდებიან, მაგრამ არ მყავს......

შენსავით ვერავინ მამშვიდებს, ვერ მათბობს, ვერავინ შენსავით ვერ მეტყვის ''მიყვარხარ''.....