ფურცლის ნაგლეჯზე უსიცოცხლო სევდას ეძინა, გულს უეცარი მარტოობა ძლიერ ეტკინა, გულის სიღრმეში მონატრების ისმოდა გლოვა, მოგონებები ჩურჩულებდნენ: ''...

სამყაროს ნაპირს ეხეთქება გულის დარდები და ცრემლით აწერს: მე შენ მიყვარხარ!...

როგორც სიცოცხლეს სიკვდილმისჯილი, მოვალ და ისე მოგეფერები...

წიგნში ჩანიშნული ლექსივით მოგწონდი, მაგრამ ვერასდროს დამიზეპირე......

ჩუმი სევდიანი დღეებია, ვიცი აღარასდროს დაგჭირდები, ჩემ წინ გაძარცული დღეებია, ალბათ მაარტოობით გავგიჟდები...

ნდობა მაშინ ქრება როცა ეჭვი ჩნდება...

მინდა მაშინ მოვკვდე როცა საბოლოოდ დავრწმუნდები იმაში რომ ღირს ჩემი აქედან წასვლა...

ღიმილი არ ნიშნავს იმას რომ შენ ხარ ბედნიერი, ზოგჯერ უბრალოდ ნიშნავს რო შენ ხარ ძლიერი.......

კარგ ურთიერთობას არ სჭირდება პირობები, წესები და კანონები, სჭირდება მხოლოდ ორი ადამიანი, ერთი - ვინც ენდობა და მეორე- ვისაც ეს ნდობა ესმის......

ეს ჩემი ბავშური გამოხედვა ნუ მოგცემს იმის იმედს რომ ბავშვების მოტყუება ადვილი შესაძლებელია, შენ ხომ არ იცი რა იმალება თვალების მიღმა, როცა მითუმეტეს ის...