დიტო - მეამაყება

თურმე ოდითგან სამშობლოს ჩემსას
არ მოჰკლებია ურიცხვი მტერი:
ოსმალო,რუსი,არაბი,სპარსი,
თურქ-სელჯუკი და სხვა კიდევ ბევრი.

meamayeba rom var qartveli avtori dito


თუ არსებული ხელისუფლება დარჩა, გარწმუნებთ საქართველო აღარ იარსებებს - მეუფე იობი

თუ არსებული ხელისუფლება დარჩა, გარწმუნებთ საქართველო აღარ იარსებებს - მეუფე იობი
ურბნისისა და რუისის ეპარქიის მიტროპოლიტმა მეუფე იობმა 2012 წლის 8 ივლისის ქადაგებაში წმინდა სინოდის იმ გადაწყვეტილებაზე ისაუბრა, რომელიც ელექტრონულ ბარათებს შეეხებოდა. მისი თქმით, სინოდის საბოლოო გადაწყვეტილება ოქმში სახეცვლილებით შევიდა, რაც ხელისუფლების ეკლესიაზე ზეგავლენის შედეგია.


ჩემო საყვარელო მიწავ ნამიანო

ჩემო საყვარელო მიწავ ნამიანო
მინდა ტკივილები ისევ დამიამო
შენი სიხარული ჩემად გამხდომია


chemo sayvarelo miwav namiano meamayeba rom var qartveli



ოთარ გელაშვილი – ჩემი სამყარო

ჩემი სამყარო,
შუკა - ქუჩები,
სიონის ზარო,
ნუ მიყუჩდები.

otar gelashvili chemi samyaro leqsebi poezia axalgazrda mwerlebi


ბრილის სამაროვანი ( რაჭა )

brilis samarovani racha meamayeba rom var qaratveli istoria qartveli qartveloba
ბრილი, მრავალფენიანი არქეოლოგიური ძეგლი რაჭაში (ონის მუნიციპალიტეტი), რიონის ხეობაში, სოფლების ჩრდილოეთით 11 კმ-ზე. შემორჩენილია შუა საუკუნეების ნასოფლარი, ციხე-კოშკი, ეკლესია. 1939-1961 წლებში არქეოლოგიურმა გათხრებმა (მიმდინარეობდა ხანგამოშვებით, ხელმძღვანელი გ. გობეჯიშვილი) გამოავლინა ნამოსახლარები და სამაროვნები. მეტალურგიის წარმოების ნაშთები შუა ბრინჯაოს ხანიდან ანტიკური ხანის დასასრულამდე (ძვ. წ. XVIII—ახ. წ. IV სს.).


ხომლის მთის საიდუმლო

xomlis mtis saidumlo xvamlis xomlis mta meamayeba rom var qartveli saqartvelo istoria
ხომლის მთა რომელიც საქართველოს დასავლეთით მდებარეობს ერთ ერთი ამოუცნობი მთაა დედამიწაზე


ის იდუმალებით არაფრით ჩამოუვარდება პირამიდებს


სრულიადში იხილეთ ვიდეო მასალა


ქართული ხატების სინური პარალელები

qartuli xatebis xinuri paralelebi meamayeba rom var qartveli qatuli xelovneba xatebi
ქართული ხატების სინური პარალელები

(XI-XII საუკუნეების “ჯვარცმის” ორი ხატი სინას მთაზე და საქართველოში)


წმინდა მიწის ერთ-ერთი უძველესი და უწმინდესი ადგილი, სინას მთა და მის ძირში აღმართული წმ. ეკატერინეს მონასტერი, კაცობრიობის ერთი ნაწილის სულიერი კულტურის უმნიშვნელოვანესი კერათაგანია. უფლის გამოცხადების და რჯულის მოცემის ეს წმინდა ადგილი ძველი და ახალი აღთქმის ურღვევი კავშირისა და საეკლესიო-სამონასტრო ცხოვრების უწყვეტობის უთვალსაჩინოესი ხატია.


ქართული დამწერლობა – ერთ–ერთი უძველესი დამწერლობა არის

meamayeba rom var qartveli qartuli damwerloba qartuli ena erovnuli nacionaluri qartuli anbani qartvelebi saqartvelo vamayob rom var qartveli
მსოფლიოში სულ 14 დამწერლობაა. მათ შორის ერთ-ერთი უძველესია ქართული. ის ანბანურ დამწერლობათა კონსონანტურ-ვოკალიზებულ ტიპს განეკუთვნება.

სრულიად ნახვაში იხილეთ ვიდეო რგოლი


თუ არსებული ხელისუფლება დარჩა, გარწმუნებთ საქართველო აღარ იარსებებს - მეუფე იობი

თუ არსებული ხელისუფლება დარჩა, გარწმუნებთ საქართველო აღარ იარსებებს - მეუფე იობი
ურბნისისა და რუისის ეპარქიის მიტროპოლიტმა მეუფე იობმა 2012 წლის 8 ივლისის ქადაგებაში წმინდა სინოდის იმ გადაწყვეტილებაზე ისაუბრა, რომელიც ელექტრონულ ბარათებს შეეხებოდა. მისი თქმით, სინოდის საბოლოო გადაწყვეტილება ოქმში სახეცვლილებით შევიდა, რაც ხელისუფლების ეკლესიაზე ზეგავლენის შედეგია.


დიდგორის ბრძოლა (1121 წლის 12 აგვისტო)


დიდგორის ბრძოლა

დიდგორის ბრძოლა ან ძლევაჲ საკვირველი (1121 წლის 12 აგვისტო), ქართველთა ბრძოლა დავით IV აღმაშენებლის მეთაურობით თურქ-სელჩუკთა კოალიციური ლაშქრის წინააღმდეგ დიდგორის ველზე (მანგლისის მახლობლად, თბილისის მისადგომებთან).
didgori
XI-XII საუკუნეების მიჯნაზე ქართველთა წმინდა მეფის დავით აღმაშენებლის მიერ გატარებულმა გაბედულმა პოლიტიკამ თანდათან თურქ-სელჩუკებისაგან გამოიხსნა დარბეული, გაპარტახებული ქვეყანა: 1092 წელს დავით IV-მ ხარკი შეუწყვიტა სულთანს, შემდეგ შეუდგა ქართული მიწა-წყლის სრული გაერთიანებისათვის ბრძოლას, აიღო ზედაზენი, შემოიერთა კახეთ-ჰერეთი, სამშვილდე, გიში, რუსთავი, ლორე. დამპყრობელთა ხელში თბილისი და დმანისი რჩებოდა.
ჩრდილოეთში, საქართველოს სახით, ახალი სამხედრო და პოლიტიკური ძალის აღზევება, მაშინ როდესაც დასავლეთით ახლად შექმნილ ჯვაროსნულ სახელმწიფოებთან განუწყვეტელი ომი მიმდინარეობდა, მეტად სახიფათო იყო თურქ-სელჩუკებისათვის. საინტერესოა, რომ ამ დროს მცირე აზიაში ძალთა მყიფე თანაფარდობა სუფევდა, რადგან არც მუსლიმანებს, არც ჯვაროსნებს შორის ერთობა, ერთიანი ხელმძღვანელობა არ არსებობდა. მაგრამ, როდესაც სხვადასხვა სელჩუკ და არაბებს სახელმწიფოებს შორის გაერთიანება შედგა, მისი პირველი დარტყმა საქართველოს წინააგმდეგ მიიმართა. როგორც ჩანს სულთან მაჰმუდ II-სა და მის მოკავშირეებს სურდათ სწრაფი იერიშით დაემარცხებინათ, გაენადგურებინათ დავით IV, რათა ჩრდილოეთიდან დაცულებს შეერთებული ძალები ჯვაროსნების წინააღმდეგ მიემართათ.

ბრძოლა

სელჩუკებს ართუკიდი ნაჯმ ად-დინ ილღაზი სარდლობდა, რომელსაც დიდი სახელი ჰქონდა მოპოვებული ჯვაროსნებთან ბრძოლებში.
მაჰმადიანთა ლაშქრის რაოდენობა სხვადასხვა ცნობების მიხედვით მერყეობს 250-300 ათასიდან ( სომხური და თურქული წყაროების თანახმად) 500-600 ათასამდე (არაბული, სპარსული ქართული და ევროპული წყაროების თანახმად).
მოკავშირეთა დარტყმა სწრაფი, გადამწყვეტი, თავზარდამცემი უნდა ყოფილიყო. სწორედ ამიტომ შეკრიბეს საუკეთესო ცხენოსანი მეომრები ეგვიპტედან კავკასიამდე. თურქული კავალერია იმ დროის განთქმული სამხედრო ძალა იყო.
დავით IV-ის განკარგულებაში 56 ათასი მეომარი იყო. ამათგან 40 ათასი ქართველი, 15 ათასი ყივჩაყი, 500 ოსი და 100 ”ფრანგია” (ევროპელი).
როგორც ჩანს ბრძოლა ქართველთა მიერ დაგეგმილ ადგილას მოხდა, ვინაიდან სამეფო ლაშქრის პოზიციები წინასწარ იყო გამაგრებული. ლაშქრის ძირითად ნაწილს, რომელსაც პირველი ბრძოლა უნდა მიეღო, დავითი სარდლობდა, დანარჩენი ნაწილი დავითის ვაჟის დემეტრეს სარდლობით მთას იყო ამოფარებული და იქიდან მოულოდნელად უნდა დაერტყა მტრისთვის. ბრძოლის დაწყების წინ ქართველთა მხრიდან 200 მხედარი მტრის ბანაკისაკენ გაემართა; მაჰმადიანებს ისინი მოღალატენი ეგონათ და თავის ბანაკში შეუშვეს, სადაც მათ მოულოდნელი იერიში მიიტანეს მტერზე. კოალიციური ლაშქრის საბრძოლო წყობა დაირღვა.
ამ დროს ქართველთა ლაშქარმა მტერს ორი მხრიდან შეუტია - დასავლეთიდან დავითი, ხოლო დიდგორის მთიდან დემეტრე გადავიდა შეტევაზე. ქართველი რაინდები და მათი თანამებრძოლები წინა აზიის საუკეთესო მხედრობას შეებნენ.
უაღრესად სისხლისმღვრელი შეტაკება მხოლოდ სამ საათს გაგრძელდა. ილღაზის ლაშქარი სასტიკად დამარცხდა და უკუიქცა. ამით ბრძოლა არ დასრულებულა. დამარცხებულებს თბილისისა თუ დმანისისათვის თავის შეფარებისა და ძალების აღდგენის საშუალება არ მისცეს. დევნა 8 დღეს გაგრძელდა...
საქართველოში ლაშქრობამ მაჰმადიანთა მხედრობის 90% შეიწირა. დაჭრილმა ილღაზიმ, რამდენიმე სარდალსა და ოციოდე მხედართან ერთად, გაქცევა მოახერხა.

დიდგორის ბრძოლას უდიდესი პოლიტიკური და სამხედრო მნიშვნელობა ჰქონდა: ერთის მხრივ მაჰმადიანთა მძლავრი კოალიცია დაირღვა, მისი ლაშქარი კი პირწმინდად განადგურდა. მეორეს მხრივ გაოცებულ თანამედროვეებს საქართველო წარუდგა, როგორც რეგიონის ერთ-ერთი უძლიერესი სახელმწიფო.
ამ გამარჯვებამ შესაძლებელი გახადა ქვეყნის საბოლოო გათავისუფლება (1122 წელს თბილისი, 1123 წელს კი დმანისი სამეფოს შეუერთდნენ) და დასაბამი მისცა ოქროს ხანას საქართველოს ისტორიაში.
ნიშანდობლივია, რომ კიდევ ასი წლის განმავლობაში საქართველო არც ერთ მნიშვნელოვან ბრძოლას არ წააგებს.