მოვარაყებულ შუქით მზავთავი ოქროს სხივებით და მინანქარით ჩვენი ყანების ოქროს თავთავი galaktion tabidze oqros tyavebi poezia...

ოქროს ნავს მიესაჭა რა, ლაჟვარდი ნამის მწოვარე, galaktion tabidze oqros navit...

გვირგვინო სვეტის! იყოს სიშორე, ჩვენ ვერ გვაშინებს ბურუსი მისი: ხელთ, ჩვენს ერამდე, მე მაქვს მეორე galaktion tabidze oqros tasi ornamentebit...

ელვარე თოვლში მიჰქრის მარხილი, რომ მოიხვიოს თეთრი ავდარი, ამ სივრცეებში მყავს დამარხული galaktion tabidze oforti poezia...

აველ დაღლილი მარმარილოს თლილ კიბეებით - დარბაზში, სადაც ვისვენებდი ჯერ ისევ დილით; ორხიდეების მწყობრად იდგა მუქი შლეიფი galaktion tabidze orxideebi poezia...

ფანჯრის მინებზე ქარბუქივით ატყდა ტყეები - გლედიჩიები, ზამბახები, ორხიდეები, გადარეული ორნამენტით მოირთო მინა....

ღამით მივედი სასაფლაოზე და ვინახულე ძველი ტაძარი, ფრთხილად ავედი ძველ სამრეკლოზე, galaktion tabidze ori zari...

ორი ასული ნეტარი, ორი სხვაგვარი წამება, აქ შორეული მხედარი galaktion tabidze ori asuli netari...

ეზოს ახსოვს ყოველ წუთის შარაგზა და გადაღმა. ისევ იქ დგას ჩრდილი თუთის, galaktion tabidze omnibusit...

არის დღეს ჩემთვის ნაზი ნუგეში, ვიყო უმშვიდეს წარსულის მტერი: შევიდე უცხო სიმსუბუქეში, galaktion tabidze nugeshi...