ana kalandadze goridan titqmis ufliscixemde poezia ამ უკაცრიელ კლდეთა კალთებზე, ამ ბამბის ქულა ღრუბლებში თითქოს ღაღადებს ვიღაც... ვინ დამაჯერებს, იქ ზენაგან...
არ გინდა? ყოველ გაღვიძებაზე... ერთად ვხვდებოდეთ მზეს და ალიონს... და მზის საოცარ გაღიმებაზე, რომ დაგეწაფო... ისე დაგლიო... ar ginda zviad kechaymadze poezia...
სადღაც მინახავს ქალის სახე კარგი და წრფელი, არ მშორდება ის, დღეა ბადრი თუ ღამე ბნელი. ალერსის სიტყვებს ჩამჩურჩულებს ახლო მდგომელი, მაგრამ მარადის დაფარული,...
ნაპირს, რასაც საოცარი სილაჟვარდით ავსებს წყალი, სადაც დაფნის ტყეებია და მზიური ფორთოხალი, ნაპირს, რის მსგავსს ზღვათ მავალი ვერსად ნახავს კაცის თვალი,...