მერაბ სალუქვაძე – ქალი –
– ქალი – თავანკარა წყაროს წყალია ქალი, გაუცინეებ? გალაღებს და შეგშლის, მოატყუებ? თავს ჩაქინდრავს წამით შეიყვარეებ? ნატიფია ღმერთის.....
მერაბ სალუქვაძე – მამას –
– მამას – ცისკენ ეძახდა სული საბრალოს, ხვალინდელ ფიქრებს ცრემლით ავსებდა, და ჩემს წარმოთქმულ პირველ ხმოვანებს იმეორებდა ვაზის ბწკარებთან... მერე გათენდა დღე...
მერაბ სალუქვაძე – შენი მესაიდუმლე –
– შენი მესაიდუმლე – მე შენი მესაიდუმლე დაგვიანებით ისევ მოვედი, თვალები სულ სხვა სინამდვილეს გადაეყარა, ჩაყვითლებულა, შემოდგომის ფრთებით დიდი ედემი, მკვდარი...
მერაბ სალუქვაძე – შეხვედრა გაზაფხულთან –
– შეხვედრა გაზაფხულთან – მიყვარს გაზაფხული! ფერების გამა, თვალის შევლება, ჩემი აუხდენელი სურვილების მოულოდნელად ახდენა! ბავშვური სიცელქე ცეკვა – თამაში.....
მერაბ სალუქვაძე – თბილისის ქუჩებს –
– თბილისის ქუჩებს – დღეს გადაღლილი მივყვები გამზირს, ფერხთ მეგებება ძირძველი მიწა!...
მერაბ სალუქვაძე – სტრიქონი –
თეთრი ლექსი – სტრიქონი – ჩემს შვილს უჭირავს ხელში დაწერილი მამის სტრიქონი, იქ სადღაც სევდის მდინარე გარღვეულა,...
მერაბ სალუქვაძე – ტაძრები –
– ტაძრები – მე სული დამაქვს დამძიმებული, საოცრად ვგავარ ყველა მომაკვდავს.. ძველი ტაძრები ისევ მეგულვის, თუმც ძველებური ხიბლი მოაკლდათ.....
მერაბ სალუქვაძე –გთხოვ ხელი არ გამიშვა –
– გთხოვ ხელი არ გამიშვა – ხელი ჩამავლე არ გამიშვა გთხოვ გევედრები, ცუდსაც ნუ მეტყვი იმ ქვეყანას ჯავრად გამყვება, ვხედავ, გავიდა ეს ოხერი წუთისოფელი,...
მერაბ სალუქვაძე – ჭადარი –
– ჭადარი – ჭადარი გახსოოვს? ტანთეთრი ლაღი ჭადარი? გაჩენის დღიდან ტრიალებდა ქალაქის ხვიტში, აყურადებდა მოფუსფუსე ადამიანებს, რომელსაც თითქოს მოსწყენოდათ...
მერაბ სალუქვაძე – უნიჭო პოეტები –
- უნიჭო პოეტები - პოეტობა ეს ხომ დიდი შარმია, ვისთვის როგორ ვისთვის გასართობია, ლექსებს წერენ?...