– თბილისის ქუჩებს –
დღეს გადაღლილი მივყვები გამზირს,
ფერხთ მეგებება ძირძველი მიწა!
ქალაქში მოჰყავთ ჭადრებს აპრილი,
და ამ სიცოცხლეს სიზმარი ჰქვია...
ამ სათბურებში დაჩიტულ ვარდებს,
გამოფხიზლება თუკი ეღირსა,
ხვალ, სტუმარივით ავივლი ბილიკს,
ზეგ ერთად დგომა თუკი გვეღირსა..