andro buachidze leqsebis krebulidan leqsebi ათ­ოვს სველ სინ­დისს, ათ­ოვს სველ თვა­ლებს, სა­ღა­მო ავ­ლებს ხელს მო­ა­ჯი­რებს, შე­უმ­ჩ­ნე­ვე­ლი იქ­ნე­ბა მთვა­რე,...

andro buachidze leqsebis krebulidan ვი­ცი, აქ ცხოვ­რობს ჩემს სი­ახ­ლო­ვეს, ჩე­მი შემ­წეც და უნ­დო მგმო­ბა­რიც, და ის­იც ვი­ცი, ას­ეთ ახ­ლო­ბელს, უნ­და...

andro buachidze leqsebi leqsebis krebulidan შენს ვნე­ბებს უნ­და მჭიდ­რო ლა­გა­მი, რად­გან ჰა­ერ­ში ას­ვე­ტილ ნაძ­ვებს ლაჟ­ვარ­დის ჭე­რიც კი ვერ აკ­ა­ვებს და...

andro buachidze - dzagli დამ­ზ­რალ ჰა­ერ­ში მი­წი­დან ცამ­დე შენ ჩემს უბ­რა­ლო ცხოვ­რე­ბას ჰყვე­ბი, არ მე­გო­ნა თუ იტ­ყო­დი ამ­დენს ხმა­ჩახ­რინ­წუ­ლი...

წე­რე, რა­საც არ­ა­ვინ და­გი­ჯე­რებს. ვი­თომც არ­ა­ფე­რი, წე­რე მოჩ­ვე­ნე­ბებ­ზე, რო­მელ­თა არ­სე­ბო­ბას ვერც შენ ირწ­მუ­ნებ­დი, მაგ­რამ. წე­რე, რა­საც...

zviad ratiani adamiani fanjarastan garet shemodgoma I ათ­ი­ოდ თა­ო­ბა ჩე­მი წი­ნაპ­რე­ბის და ცო­ტა ნაკ­ლე­ბი - შთა­მო­მავ­ლე­ბის იგ­უ­ლის­ხ­მე­ბა ალ­ბათ...

zviad ratiani shroma game ganmartebiti elegia კარ­გი იქ­ნე­ბო­და ამ რბილ სა­ვარ­ძელ­ში დი­ლამ­დე ჯდო­მა და თვლე­მა, მაგ­რამ მუხ­ლებ­ზე ვდგა­ვარ; შენ ბავშვს...

წუ­ხი­ლი ლექ­სე­ბის გა­მო ვა­ი­მე, რო­გორ გა­მი­უცხოვ­დით ად­რე შეთხ­ზუ­ლო ჩე­მო ლექ­სე­ბო, ვარ­ს­კ­ვ­ლა­ვი თქვენს თავს რომ მკარ­ნა­ხობ­და, მთის კორ­ტო­ხებ­ზე...

შენ ალ­ბათ გიკ­ვირს: რა და­ა­შა­ვე, შენს მყუდ­რო კუთხეს რომ ვერ მი­ა­გენ და წყნე­თის ქვე­მოთ ქა­რი ნარ­შა­ვებს სულ და­უ­დევ­რად აფ­ო­რი­ა­ქებს. რა ვრცე­ლია და...

ეს სახ­ლი, რო­გორც ძვე­ლი რვე­უ­ლი, ეს სახ­ლი ან­და სახ­ლის კე­დე­ლი გაც­ვე­თი­ლია და შემ­ღ­ვ­რე­უ­ლი და აღ­არ­სა­ით არ­გამ­ხედ­ვე­ლი. სად გა­იკ­რიფ­ნენ ის...