ეს რამდენიმე დღეა და რამდენიმე ღამე, დახურულია გული, როგორც საკანი რამე. თითქო უმძიმეს კარებს კუპრის დაედო ლუქი, გულში ვერც ზეცა ატანს, ვერც სიხარულის შუქი....
მშვენიერი მახსოვს ბაღი, მებაღე მას არ თარგავს, დავკარგე და ვიგრძენი, რომ კარგი რამ დამიკარგავს. უნაზესი სიყვარულიც გულს ვარდებით არ ქარგავს. დავკარგე და გული...
ისევ ის სევდა... ისევ კვნესა, ტანჯვა-წამება, ოჰ, სად ხარ, სად ხარ, მეგობარო, მომეცი ხელი! ბედით ტანჯული, უთვისტომო, არ გებრალება? არ გებრალება სიყმაწვილე ჯერ...
მე რომ მკითხონ: - რა გვინდა, რომ ბედნიერი გახდეს კაცი? -ვუპასუხებ: - საქართველოს ეს ბუნება თვალწარმტაცი! კვლავ რომ მკითხონ: - რა უნდა, რომ გაქრეს დარდი...
მე კავკასიის ქედები მთხოვენ, მე მთხოვს მუსიკა თერგის ხმაურის, ვუსმინო ყაზბეგს-ხევის ბეთჰოვენს, აგუგუნება კაეშაურის. galaktion tabidze leqsebi poezia qartuli...
მკათათვის მზე ამწვანებულს უვლის ველს, აქა-იქ ჩანს დაშთენილი კიდევ ძნა, გაენთები მოგონებებს უდარდელს, დავიწყება არ იქნა და არ იქნა. galaktion tabidze leqsebi...
მარმარილოს ქვეშ (მწუხარება უამრავ დროთა! მე პოეზიამ დავიწყების ცელს ამარიდა); საუკუნეთა სათვალავი მეკარგებოდა; ერთხელ ზმანებით მე ამოველ ბნელ სამარიდან....