1941 წლის ივლისში გაგონილი სიმღერის ასლი ვაიმე ჩემო, ვაიმე ჩემო ვენახო, შორს მივდივარ...შვიდ წელიწადს ვერ გნახო. ვაიმე ჩემო, ცოლ–შვილო და სახლ–კარო, უპატრონოდ...

მითებში, სიზმრებში დავეძებ ფესვებს: ვინა ვა, საიდან მოვდივარ? გენეალოგიის ბიბლიურ ხეზე რომელი, რომელი ტოტი ვარ? ტოტი ვარ!–გაფოთლილი სტრიქონი–...

როცა დაცხრება შენი ვნებები, როცა გერქმევა ერთ დროს ბებერი, სიბერეს მაინც ნუ მინებდები ციხე იყავი აუღებელი....

წეღან დავინახე, წეღან, ბორცვიდან– ეშმა და ანგელოსი ერთმანეთს კოცნიდა. აღარსად გაისმის ომების მარში და აღარც ციხეებს აგებს კირითხურო, ქვეყნად ერთადერთი ჯალათი...

რად ამიხირდი, როგორც ყივჩაღი (თუმცა ყივჩაღი იყო ვაჟკაცი), შენ კი ქურდულად მეცი ჩიჩახვზე გაალმასებულ კბილთა კაწკაწით....

ღელესთან ლოდი გადავაბრუნე,– ყვითელი გლერტა ადგა მთქნარებით, ტყის სურნელება მომესალბუნა, წვიმების სუნი გადასარევი....

მუცლიდან გარეთ, გარედან შინ. რწევა აკვანში, რწევა აკვანში, რწევა აკვანში. პირველ ნაბიჯებს დედის გარეშე...

წამოუბერა ზღვაურმა ღრუბელი სევდას ცრის მემუდარები: - გამიშვი! მე თავს ვიმართლებ: - წვიმს!...

მე ვარ პოეტი და მე ვარ ნავი, სადაც ნიჩბები მუდამ სველია, ჩემში მიცურავს თვით დროის წამი, ახლა ნაპირთან მელოდებიან....

ელენე დარიანის დღიურიდან იქ, სადაც სდუმან პირამიდები, მზის ქორწილის დროს მე დავწვები მზისფერ სილაზე, იქ, სადაც სდუმან პირამიდები, შენ მომინდები,...