ყველას სიკეთე მახსოვს და გამოწვდილი სიტყვა, ბავშვობის დანაპირებიც, რომ შემისრულა დედამ … ცაში წასვლამდე მახსოვს ბაბუჩემმა მითხრა : “ შენი და სხვისი სიკეთეც...

არ დავამტვრევ იასამანს ტოტებს არ მოგიძღვნი მილიონ ვარდს ერთ ქალს . ლექსში ჩავწნავ გვირილებს და გრძნობებს და შენს ტანზე მოვიკიდებ ცხელ ალს ......

დღეს მგონია ვეღარ დავწერ ვერასდროს, ვეღარც იმას ვეღარა ვგრძნობ რაც ვწერე . გულით დამაქვს მხოლოდ სიცარიელე ... ეს დღეებიც გარბიან და რაა მერე ?!...

მე ცხოვრება მეყვარება, მე სიცოცხლე მეზმანება. მე ფიქრებით მეღამება... მე სიკვდილი მეზარება . მემღერება, მენატვრება...

ძნელი ყოფილა გიყვარდეს ქალი როცა გაშორებს ათი წლით ღმერთი. ძნელი ყოფილა რომ სხვის ნაკვალევს გვერდით უარო და კვალო მეტი ......

ბედნიერებას რად უნდა ძებნა, ან მისთვის ცხენზე ეჟვანის შებმა. ცოტათი ახლოს იყავი ღმერთთან, ძაღლივით მოვა, დაწვება ფეხთან......

ახალგაზრდა თანამედროვე მწერლების პოეზიის საღამო...

მზიურ შუბის ტარებით, მოარული დარებით, მარადი ნეტარებით კაცნი ვერ გედარებით....

მივატოვე ბეთსაიდა შენთან მოვხვდი ვერსაიდან. გულო, ვიცი სამსხვერპლოზე ისააკის ბედს აიტან....

(წართქმა) ყველა კიდობანი ნოესია. ყველა ცდუნება ხომ ხელით მოწვდილია. ცოლად მოვიყვანე პოეზია, საქმროს გამოვტაცე ქორწილიდან....