მიყვარს სოფლად შემოსული გაზაფხული ვარდიანი.. მიწის ორთქლი ცად ასული, ღამე ოდნავ დარდიანი, მთვარე ჯიხვის ყანწიანი.....

მე ვარ გოგონა გვირილისფერი... სულს სტკივა ეს ეპოქა, ეპოქა ნაცრისფერი წვიმების... დრო გარბის ისე სწრაფად, რომ მიჭირს დაწევა და ვეღარ ვასწრებ არსებობას, მხოლოდ...

ხშირად ვხედავ სიზმარს რომ შენ სადღაც კედლის იქით დარჩი, მე კი აქეთ და ეს დიდი ხნის წინ იყო. მას მერე მე სულ მოვდივარ და თან ისევ ერთ ადგილას ვარ, ვიღლები და...

მაღლა ცაში ზარი რეკავს, ნათლისღება დგებაო, მირონით და მისი ძალით, სასწაული ხდებაო, ვისაც მისი სწამს და ჯერა, ღმერთი შეეწევაო. გილოცავთ......

ბოლოჯერ ვსაუბრობთ მე და შენ შორიდან, გზა აღარ იყოფა, გზა მხოლოდ ერთია, არჩევნას ვიძიებ ისევ ამ ორიდან, დღეს ჩემი პატრონი კვლავ "ის", თუ ღმერთია?...

თუ საიდუმლო იყო სერობა, მაშ ჩვენ რად ვიცით, ათას წლის მერე, ესეც განგებას მივაწეროთ და ბედსაც მივენდოთ ჯერ დაუწერელს. თუკი გადავშლით ბიბლიას, ერთ დღეს, და თუ...

გზები ამირიეს ქარიშხლებმა, ბილიკს მოყვებიან აჩრდილები, ღამეც სტრიქონებად დაიშლება მე კი ამ მთვარეს არ გავცილდები....

ზამთარი, სამოსელი მიაბარეს მიწას ხეებმა, თოვლის ფიფქებიც შიშველ ტოტებზე იდებენ ბუდეს, ზარია, და მაცნობეს დეკემბერი მეზამთრეებმა, ზეცა მკაცრია, ირგვლივ...

წახვედი, დამტოვე, დროების უღელში, წახვედი ისე, რომ სიტყვაც კი არ გითქვამს, და თუკი მე შენით გრზნობებს კარს ვუღებდი, ახლა ეს გრძნობები ეძებენ თავის თავს....

ზეცა უიმედობით, მილეული, მკვდარია. აუვსია საწუთრო წუთისოფლის სიხარბეს, ხოდა, მიწიერებამ ეს გრძნობებიც არია, მონები ვართ ვნებების და ეშმაკიც იხარებს....