ივლიტა გოლეთიანი - პატარა ქალს

ვიღაცის შვილი და ერთ დროს სატრფო,
ეფიცხებოდა ცეცხლს მიმწუხრს მარტო!


ივლიტა გოლეთიანი - მიმიღე შენად !

სანამ გვიყოფდეს საწუთრო ოინს,
და გვაკმარებდეს სხივებში ლივლივს,
მიმიღე შენად! ვიაროთ ერთად !
შევერთოთ მთაში ირმების ყვირილს !


სიზმარი დედამიწაზე

შემომხვდა მწვანე, მოლიან მთების...
ალმოდებული ბროწეულები,
ჩემი ნიგვზნარის გოლიათები,
მჯიღსიმსხოკაკალმოწეულები!


ივლიტა გოლეთიანი - ავი ზმანება

ხარხარებს მოთქმა : მოგხვდეს ახია !
ვერთქმის ხრიალმა ხორხი ჩახია,
გადახელებამ ბიჯით დამხია,
კარგი არ სცხია, დახე! მახეა!


ივლიტა გოლეთიანი ...

დღე კი თავისით ღამდება უტყვად,
სად ყველა უჯრის დევს გასაღები?!
ნეტავ ხდებოდეს გარშემო რამე
ჩვეულებრივი და გასაგები !


ივლიტა გოლეთიანი - თენდება

მოლს ნაღამისთევს მოსდვია ლეშხი,
მზის სიგოროზე გულს გილომგულებს,
სხივები როკვის გადაგრევს ეშხით
და მერე მიმწუხრს კვლავ გიორგულებს


ივლიტა გოლეთიანი - მამას ანუ ვიდრე ნახვამდის

მზე ქოლგის ჩრდილქვეშ დავტიე მყისვე,
სულ პეშვით ვკრეფდი სამკალ თავთავებს,
სანამ შევხვდებით, შევხვდებით ვიდრე,
წერილებს მოგწერ ყოველ მკათათვეს !


ივლიტა გოლეთიანი - უბადებელში

თითქოს აღარ გქვია არც ერთი სახელი,
აღარცერთ ყოფასთან არა ხარ ზიარი,
დღე უკვე დილიდან ათასგზის ნაგვემი
გამხდარა მზიანი თურმე!..


ივლიტა გოლეთიანი -- ვარ ოცდაათი სულ გაზაფხულის

ვარ ოცდაათი სულ გაზაფხულის !..
ხანაც ლაღის და ხან -- დაზაფრულის...
ეს ცოტა არის ნეტა თუ ბევრი ?!
გაივსოს უნდა თუ ჩადგი ქვევრი !


ივლიტა გოლეთიანი -- არ შეიძლება არ ვიყო ერთ დროს !

არ შეიძლება არ ვიყო - მოხდეს !
არ შეიძლება ,არ ვიყო სადმე !
ვუცხადებ უარს, დროსა და ოხერს,
მწამს მოლოდინის რაღაცის დამლევს !