იმედის ზვირთები შევკარი უშენოდ, ლოდინმა დაღალა სულგრძელი ზამთარი. გაბუტულ სიყვარულს რა გზები ვუჩვენო, ხელი არ გამიშვა, ჯერ კიდევ აქ არი. მთვარიან ღამეში...
ქუჩებში აპრილი თავიდან იწყება, და ღელავს იების პატარა ლარნაკი, ვერაფრით შევძელი მე გადავიწყება, სულ მახსოვს ათასჯერ სათქმელი არაკი. კედელზე შენდობის სურათი...
მზეს შეფრქვეული ნამქერი კვალი ქარის და მგლებისა. ღრუბელზე გაელვებული ჩრდილი არწივის ფრთებისა. სიტყვები_ფიქრის თვალები ბრკიალი თეთრი რკალების ცაში ქორწილი...
მიტოვებულ წისქვილებს აჰყოლია ზღვის ქარი ბორბალი ტრიალებს ხმაურით აიკლო მთა -ბარი ... დახეტიალობს, სადღაც ტიალობს ისევ ავდარი ეს არაფერი ...შტორმს ჩაანაცვლებს...
კარებს უბრახუნებს შლეგი მონატრება, სივრცეს მარწუხივით ახრჩობს უშენობა, ჩვენთან პოეტი ხომ გიჟად მონათლეს და ყველა განმარტება კარგავს მნიშვნელობას... მე თუ გიჟი...
თუ ნაწყენი ვარ, თუ გიბრაზდები, გთხოვ, რომ დამითმო, ცივი თითები ლოყაზე მომადე - მინდა გაგითბო. შენი თვალების შუქი, მუსიკა - ნეტავ რომელი? ცისფერი ზღვა და მისი...