ისევ გაზაფხული მოდის, ჭრელი ყავილებით ჩემო, მერე აიობა, ბზობა, დიდი აღდგომა და ბებო... მოვალ, შენს საფლავთან მოვალ, სათუთ გლიცინიებს ბებო, გულზე დაგილაგებ...

ცას გაუმარჯოს, ნამუსის ქუდს ჩვენის მიწისა, მზეს გაუმარჯოს ცის გულ-მკერდზე შებნეულ ტაძარს, ლაზარეს ენას გაუმარჯოს ურყევს ფიცისა და ქართულ სიტყვას, სიყვარულად...

ჩემს შესახებ •*¨*•.¸¸...

არ ამაზღვაო, თორემ წაგლეკავ, ტალღას მიგანდობ ჩემსავე რითმის. ნუ ითამაშებ დაღლილ ტალღებთან,- ჩემნაირებზე სიგიჟე ითქმის! ჩემნაირები ადრე მიდიან, (გულში ტყვიით...

ევროპელიაო ჩემზე ნუ იტყვით თორემ წყენაში ჩაგითვლით ნათქვამს, მე ქართველი ვარ, დაიმახსოვრეთ! საქართველოში მირწევდენ აკვანს, Otia zedginidze - me qartveli var...

მთლიანად დაგხატე, თვალების გარდა, არ მინდა გრძნობების, საჯაროდ გახდა......

ქალი რომ დაგითქვავს პაემანს თავისთან დაგხვდება გამომწვევ კაბით და მკლავებით, შენ უნდა გახსოვდეს რომ უცხო არის და გადაკეტე ზურგ სუკან ოთახის კარები....

ზღვამ მზეს მობანა პირი-ვნებიანს და ცეცხლს უკიდებს შენს ბავშვურ თვალებს, ამ ქვეყნად რაც კი გვირილებია, დაგიკრეფ, მერე მიდი და თვალე......

ბუნებამ გამოიღვიძა, ადგა, გაცოცხლდა მკვდარია… ძლივს საამური დამეცა ცივი ციური ცვარია....

სიხარულისთვის ადამიანს რა ცოტა ჰყოფნის, რა ცოტა უნდა იმისათვის, გული ატკინო, ზოგჯერ ნამცეცი თანაგრძნობაც წამლად იქცევა... siyvarulistvis adamians ra cota...