ხმაური ვერასდროს გახდება მუსიკა, ყალბ ნოტებს, შედევრი, ვერაფრით დაიტევს, არაფრის მთქმელია სიტყვათა ქაოსი, თუ სულის სიღრმიდან სათავეს არ იღებს, qeti alasania...

ბევრჯერ, დაცემულს ფეხს რომ გადგამენ, ასე გგონია რაღაც მთავრდება, იმედდაკარგულ ცრემლიან ფიქრებს, გულის სიღრმეში ცრემლი წასკდებათ, qeti alasania bevrjer...

თურმე რამდენ ქალს ატკინეთ სული, რამდენის თვალზე ცრემლი არ შრება, თურმე რამდენის ღიმილის უკან, გახლეჩილ გულში სიცოცხლე კვდება, qeti alasania turme ramden qals...

უცნაურია კაცის ბუნება, თვითონ არ იცის რას ეძებს ქალში, მონადირედ თვლის თავს, მაგრამ ყველგან ქალი ნადირობს მგლების ხროვაში, აღმატებულნი არა ხართ ჩვენზე, qeti...

გთხოვ, რომ გაიღიმო, მაშინ როცა გტკივა, როცა დარდი გახრჩობს, სული გეხუთება, უკვე წაქცეულს რომ ზურგზე ფეხს გადგავენ, ცრემლით სავსე გული თვალს რომ მოადგება, qeti...

დამჭკნარი ხელები, სპეტაკი თმები, ბაგეზე დამდნარი ღიმილის სითბო, უსაზღვროდ კეთილი, ბავშვური თვალებით, წარსულის ფიქრებთან დარჩენას ითხოვს, qeti alasania...

მოდი წავიდეთ, სადაც არცერთს გულს არ გვატკენენ, სადაც სიყვარულს გჩუქნიან და სულ აღარ გცივა, განთიადისას მზის სხივი რომ სიცოცხლეს გჩუქნის, ტკივილის არა,...

ვერც კი წარმოიდგენთ როგორ მაძლიერებს თქვენი სიყვარული და თბილი სიტყვები, მინდა მოვიხარო ქედი თქვენს წინაშე, ყოველთვის თქვენით და თქვენთვის ვიქნები, qeti...

ავალ ისევ მთის კონცხში, ღიმი ტუჩ-პირს მიკოცნის... გადავივსებ უბეს, ჩამოვივლი შუკებს, ავალ ამბავს ავუტან, დაბერებულ მუხებს!...

ფიქრისგან დამწვარ უძირო ზეცას, ფერფლად ქცეული ღრუბელი ფარავს, და ჩემს ფიქრებში ძველ მოგონებებს, თითქოს უფუნჯო ნიკალა ხატავს ... gerliani chems mogonebas...