გორდელაძე - გვიანდელ ფეოდალურ საქართველოში გორდა ფართოდ იყო გავრცელებული და საბას სიტყვით, „ამას ქართველი ჰყვარობენ“. „ქართლში – პატარა გობი, ცომის მოსაზელი...

კირეულიშვილი - ქართველების წინაპრებს ჰქონდათ და დღესაც აქვთ სახელები – კირი, კირა, კირიონ. ასევე, გვხვდება კირეულიც, ის დაფიქსირებულია ალექსანდრე ღლონტის...

მაზიაშვილი - მაზ-ა უცხოურიდან შემოსული სიტყვაა. მას ნოყიერი ნიადაგი უნახავს ჩვენში, რომელიც რამდენიმე სიტყვად დაყოფილა, სულ სხვადასხვა მნიშვნელობები შეუძენია....

ლელუაშვილთა გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი ლელა. ის „სწორთმიანს“ ნიშნავს. მეჩვიდმეტე საუკუნიდან ცნობილია თეიმურაზ მეფის ასული ლელა ბატონიშვილი. გვაქვს ასევე...

თავდაპირველი ქართლური გვარის ფორმა სადაღაშვილი იყო. რუსული კალკის შემოდენამ საქართველოში, რუსულში ასო ღ-ს უქონლობამ შთანთქა ის, და ასო გ ჩაენაცვლა. ამ გვარის...

კორძაძე-კორძაია - 1840-იან წლებში კორძაძეებს უცხოვრიათ იმერეთში, კერძოდ, სოფლებში: ბზვანი, გუბი, ვანი, ტობანიერი, ყუმური, შუამთა. სულხან-საბას უწერია: „კორძა...

ხვადაგიანი-ხვადაგაძე - ერთი და იგივე ქართული გვარ-სახელია. გვარში ფუძედაა გამოყენებული ხვადაგ. ასე ეძახიან გარეულ მამალ ცხოველს. მისგან უნდა იყოს გადატანით...

ჩუნთიშვილი - ამ გვარის წინაპარს სახელად უთუოდ ჩუნთა ერქვა (მნიშვნელობა უცნობია). საკუთარი სახელი რამდენიმე ქართველ მეცნიერს აქვს დაფიქსირებული. აკადემიკოს...

გვარის ფუძეა სადაურობის სიტყვა მარგველე (მარგველა), მიღებულია სოფლის და ძველი მნიშვნელობით – მთელი მხარის (ზემო იმერეთის) სახელწოდებისგან – არგვეთი. ამავე...

საჩინო ქართულ საგვარეულოებს შორის ასათიანებს ერთ-ერთი გამორჩეული ადგილი უჭირავთ. აზრთა სხვადასხვაობაა მეცნიერებაში გვარის ვინაობა-სადაურობაზე. სპეციალისტებს...