ჩვენს ხელთ არსებული საბუთებით, გვარი ერაძე დამოუკიდებლად ნაწარმოები გვარია. ილია მაისურაძე, წიგნში „ქართული გვარსახელები“, წერს: „ერაძე – ფარახეთი, ონის...

გვარის ფუძეა სიტყვა ჭიღვა, რომელიც ჭიგოზე ვაზის მისაბმელ წნელს ნიშნავს. ეთნოგრაფიული მასალებით, სამ ძმას ბატონი მოუკლეს და ლეჩხუმში გადახვეწილან. ჭიაღვარიები...

გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი ჯმუხა. ჯმუხაძეები ასურეთში საცხოვრებლად გადავიდნენ 1941 წელს, ამბროლაურის რაიონის სოფელ ნიკორწმინდიდან. 1873 წლის აღწერით, სოფელ...

გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი ფირუზი, რომელიც ძვირფასი ქვის აღმნიშვნელი სიტყვაა. ეტიმოლოგიურად ის „სინათლით სავსეს”, „ნათელს” ნიშნავს. 1721 წელს, წინწყაროში,...

გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი როსტომი, რომელიც სპარსული წარმოშობისაა და ქართულად ძლიერს ნიშნავს. სპარსულად გამოითქმის როგორც რუსტამი. 1721 წელს სამაჩვეთში...

გვარის ფუძეა გეგე. გეგე მეგრულად, სიტყვა-სიტყვით წმიდა გიორგის აღნიშნავს. ში სუფიქსია, ამავე ძირისაა გვარები – გეგია, გეგელია, გეგეჭკორი. გვარი გეგეშიძე...

გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი კოჭლა. ასევე, ამავე ძირით გვხვდება გვარები: კოჭლავაშვილი, კოჭლაძე. „კოჭლაშვილი ქიტესა, სატივეში მცხოვრები, მოყალნე, ერთი კომლი....

გვარის ფუძეა ნადიმი, იგივეა, რაც მეჯლისი. სულხან-საბა წერს: „მეჯლისში სპარსთა ენაა, ქართულად ნადიმი ჰქვიან.” ეს სიტყვა ისე დადებია გვარს, რომ ის პირთა სახელად...

ქართველებს მრავლად გვაქვს სადაურობის აღმნიშვნელი გვარები. მათში ჩანს სხვა ტომისა და ხალხის სახელწოდება, როგორიცაა, მაგალითად, არაბი, სპარსი, ებრაელი, ფრანგი...

გვარის ფუძეა საკუთარი სახელი გოგოლა. აზნაური მიხლანჯი გოგოლაშვილი მოიხსენიება 1721 წელს ავაზანს. აქვეა მოხსენიებული აზნაური გოგოლაშვილი-გოგოლაძე....