მთარგმნელი წურწუმია შოთა წვიმს, მაგრამ ის ამას თითქოს ვერ ამჩნევს, რადგან მის სულში სილაღე სახლობს, სამყაროს კოცნით მშთანთქმელი ნდომა, ქალის კაბას მთლად...
სანთლის და სანთლის: ნთება და ნთება: სხივი და სხივი. ხოლო იქვე, მათშორის: თვალი,ერთადერთი და დახუჭული. წამწამებად დაშვებული პირველი ბინდი ჯერარდამდგარი...
თავსაფარი, თუნდაც ვიწრო, რათა მასში გამოკრული, გადავინახო ახლა, როცა შენ ტირილს სწავლობ, სივიწროვე იმ სამყაროსი, რომელიც აღარ ამწვანდება, ჩემო შვილო, შენი...
როცა ნამიან ველზე გავივლი ნამი ბალღივით მართობს,მახარებს... ქარო მოიტა ატმის ყვავილი, ქარო,ფოთლებიც შემომაყარე... როგორც გიჟი,ო როგორც გიჟი, თმააწეწილი მოლი...