პაულ ცელანი - ნატურმორტი

სანთლის და სანთლის: ნთება და ნთება: სხივი და სხივი.
ხოლო იქვე, მათშორის: თვალი,ერთადერთი და დახუჭული.
წამწამებად დაშვებული პირველი ბინდი
ჯერარდამდგარი საღამოსი.
შენ კი უცხო ხარ აქ, მათშორის, შენ ხარ სტუმარი:
შენ უსინათლო ნარშავი ხარ,
საღამო კი კვლავ თავისას გეჩურჩულება -
ოღონდ შორიდან,
რათა დარჩეს დაუვიწყარი.
და კიდევ ესეც, სიყრუვეში გადაკარგული:
ბაგე,
რომელიც ქვად იქცა და ავდება ქვაში.
მას ზღვა ეძახის,
ზღვა, რომელიც თავის ყინულს აგროვებს წლობით.